# خسی در میقات

- **نویسنده:** جلال آل‌احمد
- **ناشر:** انتشارات رواق
- **سالِ این چاپ:** ۱۳۶۰
- **تعداد صفحه:** ۱۸۴
- **موضوع:** تاریخ و جغرافیا

در ابریشمک ۳ کتاب‌خوان این کتاب را روی قفسه‌شان گذاشته‌اند و ۱ نفر به آن امتیاز داده‌اند؛ میانگین ۸٫۰ از ۱۰.

## دیباچه: معرفیِ کتاب به قلمِ خواننده‌اش

«خسی در میقات» روایت سفر حجِ جلال آل‌احمده؛ سفری که در آن بیشتر از مناسک، آدم‌ها، جامعه و خودش را زیر ذره‌بین می‌برد.
«خسی در میقات» برای من بیشتر از اینکه صرفاً سفرنامه‌ی حج باشه، ثبتِ نگاه تیزبین آل‌احمد به آدم‌ها، جامعه و حتی خودشه. کتاب رو که می‌خونی، انگار همراهش توی سفر حرکت می‌کنی و هم‌زمان با چیزهایی که می‌بینه، فکرها و قضاوت‌هاش رو هم می‌بینی. حال‌وهوای کتاب شخصی، صریح و گاهی تلخه؛ مخصوصاً جاهایی که بین تجربه‌ی معنوی سفر و نگاه اجتماعی و انتقادی نویسنده در رفت‌وآمده. چیزی که بیشتر از همه با من موند، همین صداقت و بی‌پرده بودن نگاهشه؛ اینکه حتی در یک سفر مذهبی، فقط دنبال تعریف کردن از تجربه‌ی خودش نیست و چیزهایی رو که می‌بینه همون‌طور که برداشت کرده ثبت می‌کنه. بعضی قسمت‌ها برام کمی کند شد، ولی در مجموع کتابی بود که بیشتر از داستان، آدم رو به فکر کردن وادار می‌کنه.
اگر سفرنامه، نگاه اجتماعی و روایت‌های شخصی دوست داری، آره؛ مخصوصاً اگر کنجکاوی بدونی جلال آل‌احمد یک سفر مذهبی رو چطور دیده و تحلیل کرده. ولی اگر دنبال یک روایت داستانیِ پراتفاق یا صرفاً یک کتاب درباره‌ی مناسک حج هستی، احتمالاً انتخاب مناسبی برات نیست.

نوشته‌ی آرزو

## نظرِ کتاب‌خوان‌ها

- **آرزو** (امتیاز ۸ از ۱۰): برای من جذاب‌ترین چیزِ خسی در میقات خودِ سفر نیست، نگاه جلال به چیزهاییه که می‌بینه. انگار حج برایش فقط یک مقصد نیست، یه فرصته برای اینکه خودش، آدم‌ها و جامعه‌ش رو دوباره نگاه کنه. البته بعضی جاها ریتم کتاب برام کند شد، ولی صداقت نگاهش باعث شد در مجموع دوستش داشته باشم. و این که پیشنهادش می‌کنم؛ چون فقط یه سفرنامه‌ی حج نیست، بیشتر با نگاه و برداشت‌های شخصی جلال طرفی. شاید بعضی قسمت‌ها کند پیش بره، ولی در مجموع کتابیه که به نظرم ارزش خوندن داره.

## جمله‌هایی از کتاب (به انتخابِ خواننده‌ها)

> صاحب‌خانه هم که هی می‌آید و می‌رود و هی بکن‌نکن. یک «کولر» توی خانه‌اش دارد، خیال می‌کند جواهر از هند آورده. عین روشنفکر قرتی تهرانی که چه‌جور با ماشینش رفتار می‌کند؟ عین او.

> آنکه از حقارت زندگی روزمره خود گریخته و به اینجا آمده، می‌خواهد جلال ابدیت را در زیبایی بارگاهی مجسم ببیند و به چشم سر ببیند. این را تو بت‌پرستی بدان؛ اما با اساطیر چه می‌کنی؟ مگر نخوانده‌ای که حتی موسی به میقات رفت تا خدا را لمس کند؟ و به چشم سر ببیند.

> فلان مازندرانی که گرفتار مناسک سخت حج شده بود؛ یک‌روز ناله‌اش درمی‌آید که «ای امام حسین! قربانت بیا مرا از شر خدا نجات بده!»

> اینجا را «عرفات» می‌گویند؛ چون آدم و حوا پس از اخراج از بهشت در آن همدیگر را یافتند و شناختند.

> پیش از آفتاب که برمی‌خیزی، انگار پیش از خلقت برخاسته‌ای و هرروز شاهد مجدد این تحول روزانه‌بودن، از تاریکی به روشنایی. از خواب به بیداری و از سکون به حرکت.

---
منبع: [خسی در میقات در ابریشمک](https://abrishamak.com/book/خسی-در-میقات-11220)
همه‌ی نظرها: https://abrishamak.com/book/خسی-در-میقات-11220/reviews · همه‌ی جمله‌ها: https://abrishamak.com/book/خسی-در-میقات-11220/quotes