# در باب حکمت زندگی

- **نویسنده:** آرتور شوپنهاور
- **مترجم:** محمد مبشری
- **ناشر:** نیلوفر
- **سالِ این چاپ:** ۱۴۰۴
- **تعداد صفحه:** ۲۸۰
- **شابک:** 978-964-448-407-0
- **موضوع:** فلسفه

در ابریشمک ۷ کتاب‌خوان این کتاب را روی قفسه‌شان گذاشته‌اند و ۱ نفر به آن امتیاز داده‌اند؛ میانگین ۷٫۰ از ۱۰.

## دیباچه: معرفیِ کتاب به قلمِ خواننده‌اش

به تو یاد نمی‌دهد چطور همه‌چیز را به دست بیاوری؛ یاد می‌دهد چطور با شناخت خودت، کمتر اسیر چیزهایی شوی که قرار نیست خوشبختت کنند.
به‌جای اینکه بگوید «چطور دنیا را تغییر بدهی»، می‌پرسد چطور با همین زندگی‌ای که داری، کمتر رنج بکشی و عاقلانه‌تر زندگی کنی. درباره‌ی شخصیت، ثروت، تنهایی، معاشرت، سن، شهرت و خوشبختی حرف می‌زند.
تلخ، بدبینانه، صریح و گاهی نیش‌دار؛ اما برخلاف تصور، فقط افسرده‌کننده نیست. شوپنهاور مدام سعی می‌کند از دل بدبینی‌اش راهی عملی برای زندگی آرام‌تر بیرون بکشد.
این فکر که کیفیت زندگی فقط به چیزهایی که داریم وابسته نیست؛ به این هم بستگی دارد که خودمان چه جور آدمی هستیم و چقدر می‌توانیم از وابستگی به نظر دیگران فاصله بگیریم.
آنچه انسان هست: شخصیت و درون آدم، مهم‌تر از نمایش بیرونی.
آنچه انسان دارد: ثروت، دارایی و جایگاه اجتماعی.
آنچه انسان می‌نماید: شهرت، آبرو و قضاوت دیگران.
تنهایی: چرا توانایی تنها بودن یک امتیاز است؟
معاشرت: چگونه با دیگران باشیم، بدون اینکه آرامش خودمان را ببازیم.
سن و تجربه: تغییر نگاه انسان به زندگی در گذر زمان.
خوشبختی: خوشبختی واقعی کجاست و چرا به این آسانی به دست نمی‌آید؟
حکمت زندگی: چطور با توقع کمتر و شناخت بیشتر، زندگی قابل‌تحمل‌تری بسازیم.
اگر زیاد به خوشبختی، تنهایی، نظر دیگران، پول، روابط و معنای یک زندگی خوب فکر می‌کنی، احتمالاً از آن خوشت می‌آید. برای کسی که تازه می‌خواهد شوپنهاور را شروع کند هم انتخاب خوبی است.

نوشته‌ی نسترن

## نظرِ کتاب‌خوان‌ها

- **عاطفه** (امتیاز ۷ از ۱۰): شوپنهاور در این کتاب برخلاف بعضی آثار فلسفی‌اش، خیلی مستقیم و کاربردی حرف می‌زنه؛ درباره‌ی خوشبختی، تنهایی، ثروت، شهرت، روابط با دیگران، سن‌وسال و اینکه چطور زندگی کم‌دردسرتری داشته باشیم(البته با یه لحن بدبینانه و تند که طبق معمول چاشنی قلم‌شه). نگاهش اینه که بخش بزرگی از کیفیت زندگی به آنچه در درون خودمون داریم بستگی داره، نه صرفاً به چیزهایی که از بیرون به دست می‌آریم
- **نسترن**: «درباب حکمت زندگی» کتابی‌ست که خوشبختی را نه در داشتنِ بیشتر، بلکه در شناختنِ خواسته‌ها و محدودیت‌های خودمان جست‌وجو می‌کند. شوپنهاور بی‌رحمانه از تنهایی، رنج، میل و رضایت حرف می‌زند؛ اما چیزی که از کتاب با من ماند، این بود که شاید آرامش، بیشتر از آنکه در تغییر جهان باشد، در کم کردنِ توقعمان از آن باشد.

## جمله‌هایی از کتاب (به انتخابِ خواننده‌ها)

> در تنهایی، جایی که انسان به خویشتن خود بازمی‌گردد، آنچه انسان در خود دارد آشکار می‌شود.

> ویژگی انسان روشنفکر دلالت بر این دلیل دارد که اون یک نیاز بیشتر از دیگران دارد، نیاز به مطالعه، مشاهده و نیاز به فراغت بدون مزاحمت.

> ثروت مانند آب شور است؛ هرچه بیشتر از آن بنوشی، تشنه‌تر می‌شوی.

> بیش از هر چیز، آنچه انسان است، در تنهاییِ او آشکار می‌شود.

> هرکس استحقاق شهرت را داشته باشد، حتی اگر شهرتی به‌دست نیاورد، تا اندازه‌ی زیادی عنصر اصلی سعادت را داراست و می‌تواند خود را از بابت محروم بودن از شهرت، با آن تسلی دهد. زیرا آنچه کسی را رشک برانگیز می‌کند این نیست که مردمی فاقد تشخیص و گمراه، او را شخصی بزرگ بدانند، بلکه بزرگی اوست و سعادت بسیار، این نیست که نسل های بعد او را بشناسند، بلکه این است که در او افکاری به وجود می‌آیند که استحقاق صدها سال ماندگاری و نگاهداری و تأمل را دارند. به علاوه صاحب چیزی است که نمی‌توان از چنگش بیرون آورد.

> واضح است که سعادت ما چقدر به آنچه هستیم، یعنی به فردیت‌مان وابسته است، حال آنکه غالبا فقط سرنوشت را، یعنی آنچه را که داریم یا می‌نماییم به حساب می‌آوریم. ممکن است سرنوشت ما بهتر شود، اما کسی که غنای درونی دارد، از سرنوشت انتظار چندانی ندارد. برعکس، ابله، ابله می‌ماند، کورذهن تاآخر عمر کورذهن می‌ماند، حتی اگر در بهشت و در میان حوریان باشد. از این رو گوته می‌گوید: ( همه‌ی مردمان، چه آنان که در مقامی پست اند، چه آنان که در زندگانی پیروزند همواره معترف‌اند که تنها سعادت ساکنین کره‌ی خاک شخصیت آنان است. )

> 《در پایان زندگی همان اتفاقی می‌افتد که در اخر جشن بالماسکه مشاهده می‌کنیم. ماسک‌ها را از چهره برمی‌دارند. اکنون می‌بینیم آن کسانی که در طول زندگی با ما تماس پیدا کرده‌اند واقعا چه کسانی بوده‌اند. زیرا اکنون دیگر افراد شخصیت خود را نشان داده‌اند، اعمال به نتیجه نشسته‌اند، دستاوردها به طور منصفانه مورد قدردانی واقع شده و همه فریب‌ها فرو ریخته‌اند. همه اینها به زمان نیاز داشت.》

---
منبع: [در باب حکمت زندگی در ابریشمک](https://abrishamak.com/book/در-باب-حکمت-زندگی-1bdfa50b-9cb7-46f4-acc2-74f1f7b5796d)
همه‌ی نظرها: https://abrishamak.com/book/در-باب-حکمت-زندگی-1bdfa50b-9cb7-46f4-acc2-74f1f7b5796d/reviews · همه‌ی جمله‌ها: https://abrishamak.com/book/در-باب-حکمت-زندگی-1bdfa50b-9cb7-46f4-acc2-74f1f7b5796d/quotes