# هرچه باداباد - **نویسنده:** استیو تولتز - **مترجم:** پیمان خاکسار - **ناشر:** نشر چشمه - **سالِ این چاپ:** ۱۴۰۳ - **تعداد صفحه:** ۴۰۰ - **شابک:** 978-622-01-1000-2 - **موضوع:** رمان انگلیسی در ابریشمک ۵ کتاب‌خوان این کتاب را روی قفسه‌شان گذاشته‌اند. ## دیباچه: معرفیِ کتاب به قلمِ خواننده‌اش داستان آدم‌هایی که وسط بدبیاری‌ها، شکست‌ها و پوچی‌های زندگی، با طنز سیاه سعی می‌کنند به یک نحوی ادامه بدهند. کتاب برای من بیشتر از اینکه درباره اتفاقات عجیب و آدم‌های عجیبش باشه، درباره زندگی و مرگ و معنای انتخاب‌هامون بود. ایده‌ی «رجعت ابدی» نیچه، یعنی اینکه اگر قرار باشه همین زندگی رو دقیقاً با همه‌ی خوشی‌ها، شکست‌ها و رنج‌ها بارها تکرار کنیم، آیا باز هم حاضر به پذیرفتنش هستیم، چیزی بود که بیشتر از همه ذهنم رو درگیر کرد. تولتز با طنز تلخ و گاهی عجیبش به این سؤال نزدیک میشه، بدون اینکه جواب ساده‌ای تحویل بده. شاید زندگی همیشه قابل فهم یا حتی عادلانه نباشه، ولی مسئله اینه که با همین زندگی‌ای که داریم چه کار می‌کنیم و آیا می‌تونیم آن را با همه‌ی نقص‌ها و رنج‌هاش بپذیریم. برای من، «هرچه باداباد» بیشتر از یک داستان، بازی با همین سؤال بود که اگر دوباره به نقطه‌ی شروع برگردیم، آیا باز هم همین زندگی را انتخاب می‌کنیم؟ ۱. آدم‌هایی که زندگی با آنها شوخی دارد شخصیت‌هایی عجیب و معمولی که هرکدام به شکلی درگیر بدبیاری‌ها و مشکلات خودشان‌اند. ۲. خانواده و رابطه‌های پیچیده رابطه‌هایی که همیشه امن و منطقی نیستند و گاهی بیشتر از اینکه آرامش بدهند، دردسر می‌سازند. ۳. شکست، فقدان و بدبیاری آدم‌ها با چیزهایی روبه‌رو می‌شوند که کنترل زیادی رویشان ندارند و باید somehow با آنها کنار بیایند. ۴. طنز سیاه زندگی اتفاق‌های تلخ و عجیب با نگاهی طنزآمیز روایت می‌شوند و مرز خنده و ناراحتی مدام جابه‌جا می‌شود. ۵. معنا یا بی‌معنایی؟ کتاب مدام آدم را با این سؤال روبه‌رو می‌کند که اصلاً قرار است زندگی معنای مشخصی داشته باشد یا نه. ۶. هرچه باداباد در نهایت، شاید آدم‌ها نه جواب همه‌چیز را پیدا می‌کنند و نه زندگی را حل می‌کنند؛ فقط یاد می‌گیرند با همین آشفتگی ادامه بدهند. هرکسی که به موضوع مرگ و زندگی پس از مرگ علاقه داره مناسبه نوشته‌ی فاطمه ## جمله‌هایی از کتاب (به انتخابِ خواننده‌ها) > به زحمت تونستیم حسادت مون رو به زامبی هایی که توی طبیعت زندگی می کنند و رژیم غذایی ساده ای دارند مخفی نگه داریم. > حکایت ما حکایت جگر پرومته است؛ عقابی تکه پاره مون کرده، بعد دوباره احیا می شیم فقط به این منظور که دوباره تکه پاره بشیم!. > «چون تو داری نقش خدا رو بازی می‌کنی.» «وقتی خودش نقشی بازی نمی‌کنه یکی باید نقشش رو به عهده بگیره.» > ما طعمه ی غرایز شکارگری خودمون شدیم! پیشرفت انسان مرگ بار بود! تنها کاری که بلد بودیم پافشاری روی ادامه ی مسیر اشتباه مون بود! > الگوریتم ها نتونستن آینده بشر رو ببینند چون نمیشه نیست شدن رو تبدیل به کالا کرد و به مردم فروخت. > «من به چشم خودم دیدم که بهترین مغزهای نسلم با خودبینی بی‌پایان و اعتیاد به دوپامینِ حلقهٔ بازخورد شبکه‌های اجتماعی نابود شدند. دوران کوتاهی رو که فکر می‌کردیم چندوظیفگی باعث پیشرفت نوع بشر می‌شه یادتون هست؟ زمانی رو که عزت‌نفس پایین یکی از بزرگ‌ترین مشکلات دنیای غرب به حساب می‌اومد خاطرتون هست؟ ما با تلفن‌های همراه‌مون ازدواج کردیم. > حالا می فهمم که چرا از صدهاهزار سال پیش هوموساپینس از افریقا به تمامی نقاط زمین مهاجرت کرد. ما هرگز ماجراجوهایی بی باک نبوده ایم، همه ی مهاجرت های باشکوه مان به سرتاسر زمین از ترس جان مان بوده. > ما موقع بچه درست کردن به چیزی جز منافع خودمون فکر نمی کنیم. > تو همه ی مذاهبی که سرشون به تن شون می ارزه تولد به معنی مجازاته. > منشا بعضی از زخم های روانی حافظه ی جمعیه، چه مربوط به گذشته ی نزدیک چه مربوط به گذشته ی دور. جای بعضی از زخم هایی که دارید هیچ وقت ترمیم نمی شه چون، اگر بخوایم دقیق حرف بزنیم، اون ها زخم شما نیستند. می فهمید چی می گم؟ > دنیا زشت است و آدم ها غمگین اند. > اگر او وجود دارد و برای این همه آزار و اذیت عذر نمی خواهد، پس من کاری به کارش ندارم. > افسردگی همون عزاداریه، کله پوک؛ فقط برای خود کله پوکت. داری برای خودِ بهتری غصه می خوری که هیچ وقت نتونستی بشی. > عشق اصلا به چه کاری می آد؟ ساده است. تقسیم کردن زجر زیستن. > به من اخم نکن،جاش رو تنم میمونه. --- منبع: [هرچه باداباد در ابریشمک](https://abrishamak.com/book/هرچه-باداباد-0248fe90-586f-4165-b12b-e9f3a6694067) همه‌ی نظرها: https://abrishamak.com/book/هرچه-باداباد-0248fe90-586f-4165-b12b-e9f3a6694067/reviews · همه‌ی جمله‌ها: https://abrishamak.com/book/هرچه-باداباد-0248fe90-586f-4165-b12b-e9f3a6694067/quotes