او از پرواز، تنهایی، عشق، دوستی و مسئولیت می‌نویسد تا نشان دهد ارزشمندترین چیزهای زندگی معمولاً با چشم دیده نمی‌شوند، بلکه باید آن‌ها را فهمید و زیست.
نوشته‌های سنت‌اگزوپری ساده، شاعرانه و عمیق‌اند؛ از چیزهای ظاهراً کوچک و کودکانه شروع می‌کنند و آرام‌آرام به عشق، تنهایی، مسئولیت و معنای زندگی می‌رسند. چه می‌کند و زبانش چطور است؟ سنت‌اگزوپری بیشتر از اینکه قصه‌گو به معنای معمول باشد، از داستان برای فکر کردن درباره انسان استفاده می‌کند. زبانش معمولاً ساده و بی‌تکلف است، اما زیر همین سادگی، لایه‌های فلسفی و عاطفی زیادی دارد. موضوعاتی مثل دوستی، عشق، تنهایی، مرگ، مسئولیت، انسان و معنای زندگی در آثارش پررنگ‌اند. نکته مهم این است که نوشته‌هایش معمولاً سنگین و فلسفی به نظر نمی‌رسند؛ حرف‌های جدی را با تصویر، استعاره و روایت ساده منتقل می‌کند.
از کجا شروع کنم
- ۱. شازده کوچولو: بهترین شروع؛ کوتاه است اما هر بار خواندنش می‌تواند معنای تازه‌ای پیدا کند.
- ۲.زمین انسان‌ها: اگر بعد از شازده کوچولو خواستی با سنت‌اگزوپریِ جدی‌تر و شخصی‌تر آشنا شوی؛ درباره پرواز، انسان، دوستی، خطر و مسئولیت است.
- ۳.پرواز شبانه: کوتاه‌تر و جدی‌تر؛ بیشتر درباره کار، خطر، وظیفه و انتخاب‌های انسانی است.
- ۴.خلبان جنگ: شخصی‌تر و تأملی‌تر؛ برای وقتی که بخواهی نگاه فکری و انسانی او را عمیق‌تر دنبال کنی.
به درد چه کسی می‌خورد
به کسی پیشنهادش می‌کنم که از نوشته‌های کوتاه، شاعرانه و معناگرا لذت می‌برد و دوست دارد بعد از تمام شدن کتاب هنوز درباره جمله‌ها و تصویرهایش فکر کند. اما اگر دنبال داستان پرحادثه، شخصیت‌پردازی پیچیده یا رمان واقع‌گرایانه‌ی پرجزئیات هستی، احتمالاً سنت‌اگزوپری انتخاب اولت نیست.
نوشته‌ینسترننسخه‌ی ۲