تول آدمی مضحک و ناسازگار با جهان را وسط یک جامعه‌ی مضحک‌تر می‌گذارد و با طنزی گزنده، هم به حماقت‌های اجتماعی می‌خندد و هم به تنهایی انسان.
چه می‌نویسد؟ بیشتر درباره‌ی آدم‌های نامتعارف، جامعه، خانواده، طبقه‌ی اجتماعی، غرور، شکست و پوچیِ زندگی روزمره؛ اما همه را با طنز بسیار پررنگ روایت می‌کند. چه لحنی دارد؟ طنزآمیز، هجوآلود، پرجزئیات، گزنده و گاهی عمداً اغراق‌آمیز. یکی از جذابیت‌هایش این است که نمی‌دانی باید به شخصیت اصلی بخندی یا برایش دلت بسوزد. خواندنش سخت است یا روان؟ از نظر جمله‌بندی خیلی سخت نیست، اما ممکن است به‌خاطر توصیف‌های طولانی و جزئیات زیاد کمی کند به نظر برسد. در واقع، بخشی از لذت کتاب در همین پرحرفی و اغراق است. چه چیزی از او با تو می‌ماند؟ اینکه آدمی که خودش را بسیار باهوش و متفاوت می‌داند، ممکن است از بیرون کاملاً مضحک به نظر برسد. تول خیلی خوب مرز باریک بین غرور، حماقت و تنهایی را نشان می‌دهد.
از کجا شروع کنم
- ۱.اتحادیه‌ی ابلهان — بدون شک اول این؛ شاهکار طنز تول و مشهورترین اثرش، با شخصیت فراموش‌نشدنی «ایگنیشس ریلی».
- ۲.انجیل نئون — اگر بعد از آن خواستی تول را در فضایی جدی‌تر و تلخ‌تر بخوانی؛ رمانی کوتاه درباره‌ی نوجوانی و جامعه‌ی جنوب آمریکا.
به درد چه کسی می‌خورد
آری، اگر: طنز سیاه و هجو اجتماعی دوست داری؛ شخصیت‌های عجیب و ضدقهرمان جذبت می‌کنند؛ دوست داری هم بخندی و هم به رفتار آدم‌ها فکر کنی؛ از کتاب‌های پرجزئیات و شخصیت‌محور لذت می‌بری.
نوشته‌ینسترن