جین وبستر

جین وبستر را همه با یک کتاب می‌شناسند و آن کتاب رمانی است در قالبِ نامه: جودی ابوت، یتیمِ هجده‌ساله، به دانشگاه فرستاده می‌شود به خرجِ حامیِ ناشناسی که فقط سایه‌ی درازش را دیده، و شرطش این است که هر ماه برای او نامه بنویسد. کلِ رمان همان نامه‌هاست (پرشور، شوخ، پر از نقاشی‌های کوچک) و از دلِ آن‌ها بزرگ‌شدنِ یک دختر و یک عشق را می‌بینی که خواننده زودتر از جودی می‌فهمد.

وبستر طنزِ سبک و روشنی دارد و نگاهی به تحصیلِ زنان و استقلالِ آن‌ها که در زمانش تازه بود؛ جودی می‌خواهد نویسنده شود و خرجِ خودش را بدهد، و رمان این را جدی می‌گیرد. «دشمن عزیز» دنباله‌اش است، با نامه‌های دوستِ جودی از یتیم‌خانه، و برای کسی که کتابِ اول را دوست داشته، همان لحن را ادامه می‌دهد.

کتابی است برای نوجوان‌ها، ولی بزرگ‌سالی که در بچگی خوانده و برمی‌گردد، معمولاً دوباره می‌خندد. ترجمه‌های فارسیِ زیادی دارد و برخی کوتاه‌شده‌اند؛ نسخه‌ی کامل با نقاشی‌های خودِ نویسنده بهتر است.