ریچارد باخ

«جاناتان مرغ دریایی» کتابی است که در یک ساعت تمام می‌شود و بسیاری آن را بارها خوانده‌اند: مرغِ دریایی‌ای که نمی‌خواهد فقط برای غذا پرواز کند، از گروه رانده می‌شود، و یاد می‌گیرد پرواز چیزی بیش از حرکت است. تمثیل روشن است (شاید زیادی روشن) و همین روشنی راز محبوبیتش است: هر کسی در هر سنی چیزی از خودش را در آن پیدا می‌کند.

باخ خلبان بود و این در همه‌ی کتاب‌هایش پیداست؛ توصیف‌های پرواز دقیق و فنی‌اند، و از همان دقت، معنا بیرون می‌آید. نثرش ساده و کوتاه‌جمله است، با لحنی که به شعر و به موعظه نزدیک می‌شود، و برای بعضی خواننده‌ها همین موعظه زیادی است. «پندار» رمانِ بلندترش است، با یک منجیِ ناخواسته که هواپیمای کهنه دارد، و همان ایده‌ها را با شوخ‌طبعیِ بیشتر می‌گوید.

اگر تمثیل‌های معنویِ ساده را دوست داری، باخ مالِ توست. اگر نه، «جاناتان» را فقط برای این بخوان که بدانی بقیه از چه حرف می‌زنند؛ یک ساعت است.