مارک منسون

«هنر ظریف بی‌خیالی» عنوانی دارد که خودش برنامه‌ی کتاب است: منسون به بازارِ کتاب‌های «مثبت‌اندیشی» حمله می‌کند و می‌گوید مسئله این نیست که به همه‌چیز اهمیت ندهی، مسئله این است که به چه چیزی اهمیت بدهی. حرفش تازه نیست (رواقی‌ها هزار سالِ پیش گفته‌اند) ولی زبانش تازه است: عامیانه، پر از مثال‌های شخصیِ خنده‌دار، و بی‌رحم نسبت به خودِ خواننده.

نقطه‌ی قوتش همین صداقتِ زبان است و نقطه‌ی ضعفش هم همان: بعضی خواننده‌ها بعد از دو فصل می‌گویند شوخی تمام شد و بقیه تکرار است. حق دارند؛ کتاب را می‌شد نصف کرد. ولی همان دو فصل برای بسیاری همان تلنگری بوده که کتاب‌های آرام و مؤدب نمی‌زنند.

«همه‌چیز به فنا رفته» درباره‌ی امید است و فلسفی‌تر و پراکنده‌تر؛ برای کسی که کتابِ اول را دوست داشته، وگرنه از همان اولی شروع کن. عنوان‌های فارسی‌اش از ترجمه به ترجمه فرق دارد، پس با اسمِ اصلی بگرد.