گاهی انقد میخندی که اشکت جاری میشه و گاهی از حجم غم زیاد گریه پاسخگوی حالت نیس
قلم ساده و روان و خودمونی ای داره،انگار که اون کتاب رو خودت داری زندگی میکنی،انقدر خوب و خودمونی که به راحتی خودتی میذاری جای شخصیت های داستان،طنز قوی ای داره و در بیشتر مواقع خیلی حالتو خوب میکنه ولی یه دفعه یه جای داستان بدجوری حالتو میگیره،مصداق بارز اون جمله که میگن پشت هر خنده ی زیادی یه گریه هست ،ولی اگه رمان خون باشی و به رمانای عاشقانه ایرانی و البته تینیجری علاقه داشته باشی غیر ممکنه تا حالا نخونده باشی کتاباشو
از کجا شروع کنم
- ۱.من باشم از گندم یا یاسمین شروع میکنم
به درد چه کسی می‌خورد
تینیجر ها،اونایی که وقت اضاف زیاد دارن،😅 و از سر بیکاری میخوان یه کتاب بخونن که حالشون عوض بشه
نوشته‌یلادی