«سینوهه» رمانِ تاریخی‌ای است که نسل‌ها با آن مصرِ باستان را زندگی کرده‌اند، و بخشی از آن مصر را مترجمش ساخته.
میکا والتاری برای خواننده‌ی فارسی یعنی «سینوهه، پزشک مخصوص فرعون»: زندگیِ پزشکی در مصرِ باستان که از پایین به دربار می‌رسد و از آن‌جا به تبعید، و در راه همه‌ی جنگ‌ها و مذهب‌ها و عشق‌های زمانش را می‌بیند. رمانی است بدبین و خردمند؛ سینوهه در پیری روایت می‌کند و می‌داند که هیچ‌چیز آن‌طور که می‌خواست نشد.
نکته‌ای که هر خواننده‌ی فارسی باید بداند: ترجمه‌ی معروف، کارِ ذبیح‌الله منصوری است و منصوری به ترجمه‌ی آزاد و افزودن به متن شهره بود. «سینوهه»ای که بیشترِ ما خوانده‌ایم بلندتر و پرشاخ‌وبرگ‌تر از اصلِ فنلاندی است. این را می‌شود عیب دانست و می‌شود بخشی از تجربه؛ به هر حال، رمانی که با آن بزرگ شده‌ایم همین است. ترجمه‌های تازه‌تر نزدیک‌تر به متن‌اند و کوتاه‌تر.
«سقوط قسطنطنیه» رمانِ تاریخیِ دیگرش است، باز با همان مترجم، و همان مزه‌ی تاریخِ روایی‌ای که مثلِ رمان خوانده می‌شود.
از کجا شروع کنم
- ۱.اول: «سینوهه»، با آگاهی از این‌که ترجمه‌ی منصوری آزاد است؛ اگر متنِ نزدیک به اصل می‌خواهی، ترجمه‌ی تازه‌تر را بردار.
- ۲.بعد: «سقوط قسطنطنیه»؛ اگر رمانِ تاریخیِ نفس‌گیر می‌خواهی.
به درد چه کسی می‌خورد
برای کسی که رمانِ تاریخیِ حجیم و پرماجرا با راویِ خردمند می‌خواهد. اگر وفاداری به متنِ اصل برایت شرط است، سرِ ترجمه دقت کن.
نوشته‌یابریشمک