هوور رمانِ عاشقانه‌ی پرکشش می‌نویسد و وسطِ آن سراغِ چیزی می‌رود که عاشقانه‌ها معمولاً دور می‌زنند.
کالین هوور یکی از پرفروش‌ترین نویسنده‌های دنیا در یک دهه‌ی اخیر است و شهرتش از شبکه‌های اجتماعی آمده، نه از منتقدها. کتاب‌هایش قواعدِ رمانِ عاشقانه را بلدند (کشش، سوءتفاهم، فصل‌هایی که با قلاب تمام می‌شوند) و همان قواعد را برای موضوع‌هایی به کار می‌گیرند که سنگین‌ترند: «ما تمامش می‌کنیم» درباره‌ی رابطه‌ای است که آزارگر می‌شود، و صداقتِ کتاب در همین است که دوست‌داشتنِ آزارگر را هم نشان می‌دهد.
نثرش ساده، پرِ دیالوگ و روان است و کتاب‌هایش در دو سه نشست تمام می‌شوند. همین سادگی هم پاشنه‌ی آشیلش است: منتقدهایش می‌گویند آدم‌ها یک‌بعدی و پیچش‌ها قابلِ پیش‌بینی‌اند. طرفدارهایش می‌گویند کتابی که نمی‌شود زمین گذاشت، حقِ خودش را گرفته.
«وریتی» تریلرِ روان‌شناختی است و از عاشقانه‌های او تیره‌تر؛ برای کسی که هوور را فقط با عاشقانه می‌شناسد، غافل‌گیرکننده است.
از کجا شروع کنم
- ۱.اول: «ما تمامش می‌کنیم»؛ همان کتابی که با آن شناخته شد و جدی‌ترین حرفش را دارد.
- ۲.بعد: «وریتی»؛ اگر تریلر را به عاشقانه ترجیح می‌دهی.
- ۳.بعدتر: «ما شروعش می‌کنیم»؛ فقط بعد از کتابِ اول.
به درد چه کسی می‌خورد
برای کسی که رمانِ عاشقانه‌ی پرکشش و اشک‌آور می‌خواهد و از موضوع‌های سخت رو برنمی‌گرداند. اگر نثرِ ادبی و شخصیت‌های پیچیده معیارت است، این کتاب‌ها برایت سبک‌اند.
نوشته‌یابریشمک