ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی آنهماری سلینکو
من دزیره رو بیشتر به خاطر حالوهوای داستان و همراه شدن با زندگی دزیره دوست دارم، نه اینکه بخوام بگم از نظر ادبی شاهکاره. چیزی که برام جذابه اینه که تاریخ رو از فاصلهی دور نگاه نمیکنیم انگار همراه دزیره وارد اتفاقات میشیم و زندگی شخصیش همزمان با تغییرات سیاسی و تاریخی جلو میره.
ولی راستش کتاب بینقص نیست. بعضی جاها زیادی طولانی میشه و احساس میکردم داستان میتونست جمعوجورتر روایت بشه. مخصوصاً جاهایی که اتفاقات تاریخی زیاد میشن، ریتم داستان برای من افت میکنه. خود دزیره هم همیشه شخصیتی نیست که با همهی تصمیمهاش موافق باشم بعضی واکنشهاش زیادی احساسی یا ساده به نظر میرسه.
با این حال چیزی که باعث میشه هنوز ارزش خوندن داشته باشه، مسیر تغییر دزیره و فضاییه که کتاب میسازه. اگر عاشق رمانهای تاریخی پرجزئیات باشی، احتمالاً باهاش ارتباط میگیری ولی اگر دنبال یک رمان خیلی سریع و کمحجم یا یک عاشقانهی خالص باشی، ممکنه وسطش خسته بشی
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان