برگک‌های «هبوط»

نوشته‌ی علی شریعتی

• «زندگی کوچک‌تر از آن بود که مرا برنجاند و زشت‌تر از آنکه دلم بر آن بلرزد. هستی تهی‌تر از آنکه به دست آوردنی مرا زبون سازد و من تهیدست‌تر از آنکه از دست دادنی مرا بترساند.»

  به انتخابِ عاطفه

  ۵

• «علی به فقر شکوه بخشیده است به فقر غنا و استغنا داده است. روحی را که در زیستن نمی‌گنجد، دلی را که از این دنیا بزرگ‌تر است، چه چیز در زندگی و در جهان هست تا به دردش آورد؟»

  به انتخابِ عاطفه

  ۴

• «در خلوت نخلستان‌های سبز محرم‌اش، روح دردمند بک شیر آرام گیرد، در حلقوم چاه یک غریب می‌تواند ضجه کند.»

  به انتخابِ عاطفه

  ۲

• «نیاز همیشه زاده‌ی نقص نیست، زاده‌ی فقر نیست. نیازهایی هست که زاده‌ی کمال است و اقتضای غنی! آنکه زیباست نیازمند نگاه که بدان عشق بورزد و آنکه غنی‌ست نیازمند نیازمندی تا ببخشد.»

  به انتخابِ عاطفه

  ۱

• «همه دست در دست هم داده‌اند تا مردن را زشت کنند و تنها حادثه‌ی صمیمی و صادق و جدی و پاک و عظیم حیات ما را بر روی این زمین بیالایند و با پست‌ترین تصنع‌ها و پیرایه‌های غلیظ و منفور زندگی در آمیزند.»