ابریشمک دارد صفحه را ورق می‌زند…
نوشته‌ی اروین د. یالوم
«زندگی‌ات را زندگی کن! اگر کسی زندگی‌اش را به کمال زیسته باشد، مرگ دیگر وحشتی نخواهد داشت! اگر کسی به هنگام زندگی نکند، آنگاه هرگز نمی‌تواند به هنگام بمیرد.»
«رشد یافتن جایزه‌ی درد کشیدن است یک درخت برای دستیابی و افتخار به بلندی‌اش، نیازمند هوای طوفانی‌ست. و خلاقیت و اکتشاف نیز با رنج به دست می‌آید»
«راز زندگی این است که تا زمانی که زنده‌ای، زندگی کنی.»
«اگر انسان جرئت کند با ترس‌هایش روبه‌رو شود و مسئولیت زندگی خودش را بپذیرد، دیگر مجبور نیست تمام عمرش را در حسرتِ زندگی‌ای که می‌توانست داشته باشد، بگذراند.»
«امور فاتی، سرنوشتت را انتخاب کن و به سرنوشتت عشق بورز.»
«وقتی زنده هستی، زندگی کن ! وقتی کسی زندگی خود را به کمال دریابد،مرگ برای او وحشتی ندارد ! اگر در زمان درست زندگی نکند پس در زمان درست هم نمی تواند بمیرد.»
«بله.بازگشت ابدی یعنی هرگاه عملی را بر می گزینی، باید بتوانی آن را برای همه ابدیت برگزینی. و این برای هر عملی که انجام نمی دهی هم صدق می کند؛ هر سخنی که گفته نشود، هر انتخابی که از آن اجتناب شود. تمام زندگی نازیسته ات در درونت جمع و انباشته می شود و تا ابد زیسته نخواهد شد و آن صدای درونت که به آن بی اعتنا بوده ای تا ابد در درونت فریاد خواهد کشید...»
«آیا بهتر نیست پیش از تولید مثل بیافرینیم و برازنده شویم ؟ وظیفه ی ما در قبال زندگی ، آفریدن موجودی برتر است، نه تولید موجودی پست تر.»
«هرکس تنها در خدمت خویش است همه تنها به خود عشق می ورزند آنچه دوست می‌دارید ،حس مطبوعی است که از عشق ورزیدن به آنها در شما ایجاد میشود ،شما اشتیاق را دوست دارید نه کسی را که اشتیاق را بر می انگیزد»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.