ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی آلکساندر دوما
«در این دنیا نه خوشبختی هست و نه بدبختی فقط قیاس یک حالت با حالتی دیگر است. تنها کسی که حداعلای بدبختی را شناخته باشد، میتواند حد اعلای خوشبختی را نیز درک کند. میبایست انسان خواسته باشد بمیرد، تا بداند زنده بودن چقدر خوب است.»
«تمام خرد بشری در این دو کلمه خلاصه میشود؛ صبر کن و امیدوار باش.»
«اگر کسی واقعاً فرصت پیدا کند تمام ظلمهایی را که در حقش شده جبران کند، آیا انتقام میتواند واقعاً جای عدالت را بگیرد؟»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.