ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی کاترینکرسمن تیلور
بعضی کتابها با وجود حجم کمشان، تا مدتها در ذهن آدم باقی میمانند. این کتاب برای من روایتی تلخ از دوستی، اعتماد و فروپاشی پیوندهای انسانی در سایه تعصب و اندیشههای افراطی بود. آنچه بیش از همه تأملبرانگیز است، این است که چگونه باورها میتوانند جای انسانیت را بگیرند و آدمی را تا جایی از ارزشهایش دور کنند که دیگر خودش را نشناسد. شاید تلخترین پرسش این داستان همین باشد: انسان تا کجا میتواند از انسانیت خویش فاصله بگیرد، بیآنکه متوجه سقوط خود شود؟
در سطح نامهنگاری، داستان خیلی خوب کشمکش روانی، اضطراب، خشونت، نگرانی و دغدغه را نشان میداد. با اینکه صرفاً نامهنگاری و مشتی کلمه بودند اما همین باعث تجلی برخی از تصورات در ذهن مخاطب میشد. تنها شاید باگی که در پایان داشت. شخصیت آیزنشتاین بعد از اینکه متحمل سوگ سنگینی میشه، این نفرت، غم و اندوهِ اجتناب ناپذیر در نامههای پایانی داستان دیده نمیشوند. اما داستان حاکمیت ترس و کنترل ایدئولوژیک زمان هیتلر را خیلی خوب به تصویر کشید.
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.