طلوع مه آلود

«به زخمی که روی مچ دستم مانده بود نگاه کردم. درست است که ظاهر آدم ها زود خوب می شود،اما درون ما بعد از هر جنک دیگر مثل قبل نمی شود، قوی تر می شویم، اما شکننده تر. نترس تر می شویم، اما محتاط تر.»

«گاهی می شود ، حتی اگر همه معادلات دنیا به نشدن باشد.»

«تو این دنیا هیچ چیز به اندازه دروغ و دروغگو خطرناک نیست.»

«دنیا همیشه به ما بدهکار می شود، بدهکار دل خوش و حال خوب، اما ما بالاخره حقمان را از او می گیریم، شک ندارم»

«پرسیدم :"اما این همه قدرت برای چی؟ این ابر انسان بودن برای چی؟ چی میخوان از زندگی که سیر نمیشن ؟ نگاه البرز در چشمهایم چرخید لبخند کم رنگی زد و گفت : " بیخود نیست بهش میگن جنون قدرت، چون واقعا یک جنون و بیماریه."»