نظرها درباره‌ی «جای خالی سلوچ»
نوشته‌ی محمود دولتآبادی
آرزو۹ از ۱۰
جای خالی سلوچ برای من کتابِ آدم‌هاییه که زندگی بهشون رحم نکرده، ولی بازم صبح می‌شه و باید بلند شن و ادامه بدن
۸مژده
کتاب خوبی بود ولی نسخه ای که من خوندم سانسور زیاد شده بود و یسری کلماتش برام سخت و سنگین بود. دوست داشتم کتاب یک مقداری از زبان سلوچ هم صحبت کنه، کجا رفت؟ یکم با جزئیات بیشتر بگه چی بهش گذشت که رفت. کلا کتابایی که یکم گنگ باشند رو دوست ندارم.
۳عاطفه۱۰ از ۱۰
روایت فقری که به فروپاشی ختم می‌شه، بیشتر از این که راجع‌به رفتن سلوچ باشه راجع‌به تنهایی مرگان‌‌ـه! اما داستان مطلقاً راجع‌به این نوع ناکامی‌ها نیست، این کتاب از اون کتا‌ب‌هایی نیست که بخونی و ازش رد بشی یا برای لذت بردن پیشنهاد بشه، از اون روایت‌هاست که تا سال‌ها با مخاطب همراه می‌شه روایت زنانی که قهرما‌ن‌اند چون چاره‌ای جز این ندارند و قصه جایی آغاز می‌شه که زندگی یک خانواده به انتها می‌رسه و قهرمان زن قصه بعد از یک شکست مجبوره به راهش ادامه بده
