جملات کتاب «خانه»

نوشته‌ی تونی موریسون

• «من مدتى نسبتاً طولانى آن جا ايستادم و به درخت خيره شدم. جه قدر قوى و جه قدر زيبا بود. درست از وسط آسيب ديده بود اما زنده وسرِ حال بود. سى بهآرامى شانهام را لمس كرد. فرانك؟ بله؟ راه بيفت برادر، بيا به خانه برويم.»

  ۱فرستادن

• «در قلب کوچک پسرانه ام احساس قهرمان بودن میکردم و میدانستناگر کا را ویدا گنمد یا به او دست بزنن. آن ها را خواهم کشت.»

  ۲فرستادن

• «بنور زنی بود عمیقا غمگین و با این که برای فرار از تنهایی ازدواج کرده بود تنها مانده بود.»

  فرستادن