خشم در هارلم

«| صدای فریاد با صدای جیغ لوکوموتیو درهم آمیخت. قطار سیاه‌پوست‌های به‌خواب‌رفته را در تختخواب‌های کک‌زده‌شان لرزاند. استخوان‌های فرسوده و عضلات دردناک و ریه‌های مسلول و جنین‌های مضطرب دختران نکاح نبسته را لرزاند. گچ سقف‌ها و ملاط بین آجرهای دیوار ساختمان‌ها را لرزاند. موش‌های بین دیوارها و سوسک‌هایی را که روی سینک آشپزخانه‌ها و پس‌ماندۀ غذاها می‌خزیدند لرزاند؛ مگس‌هایی را که مثل زنبورها گله‌به‌گله پشت چارچوب پنجره‌ها به خواب زمستانی فرو رفته بودند لرزاند. ساس‌های چاق و پرخون را که روی پوست س»