ابریشمک دارد صفحه را ورق می‌زند…
نوشته‌ی اروین د. یالوم
«مرگ را باید یک نعمت شمرد: رهایی از رنج بی امان هستی .»
«در اصل یک انسان هرگز شاد نیست بلکه همه ی عمرش را به پیکار برای دستیابی به چیزی میگذراند که می اندیشد شادی می آورد ؛ به ندرت به هدفش می‌رسد و وقتی هم می رسد، نتیجه اش فقط یأس و ناامیدی است .»
«دوران کودکی، به این دلیل طلایی است و احساس رهایی می‌بخشد که در آن زمان، گذشته‌ای وجود نداشته که بر انسان سنگینی کند.»
«هم اکنون زندگی را تجربه کنیم بجای آنکه به امید آینده ای بهتر زندگی کنیم .»
«به تمامی بِزی و به هنگام بمیر ...»
«کمتر کسی میداند یکی از بدترین فقدان هایی که در دهه های پایانی عمر انتظارمان را میکشد ، فقدان یک خواب خوب شبانه است.»
«برترین خرد آن است که لذت بردن از زمان اکنون را والاترین هدف زندگی قرار دهیم زیرا این تنها واقعیتی است که وجود دارد و ما بقی چیزی نیست جز بازی های فکر . ولی میشود آن را بزرگترین بی خردی هم نامید زیرا آنچه تنها برای یک لحظه است و بعد همچون رویایی ناپدید میشود ،هرگز به کوششی جان فرسا نمی ارزد.»
«امروز روز بدی است و هرروز هم بدتر میشود ، تا آنکه بدترین ها روی دهد»
«هستی تان را به تمامی زندگی کنید ؛ و بعد از آن بمیرید . هیچ زندگی نازیسته ای پشت سر باقی نگذارید .»
«هیچ انسانی نیست که در پایان عمر -درصورتی که سالم باشد و قدرت دماغی‌اش را حفظ کرده باشد- آرزو داشته باشد زندگی را از سر گیرد. بیشتر ترجیح خواهد داد که نیستی کامل را برگزیند.»
«ولی بذار یه چیزی رو بهت بگم که خودم هم تا همین الان نمی‌دونستم. من نگاه کردن به تورو دوست دارم ولی حالا متوجه میشم که خوشگلی تو مانعیه در برابر دیدن یا شناختنت.»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.