ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی فیودور داستایفسکی
«ولی همانطوری که خودتان چند دقیقه پیش به آن خوبی گفتید آدم نمیتواند ضامن احساس های خودش باشد.»
«باشد که تمام عمرش، آفتابی و روشن باشد حتی اگر شب من تا ابد تاریک بماند»
«خدای من، یک دقیقهی تمام شادکامی! آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟»
«مادربزرگ همیشه حسرت گذشته را میخورد در گذشته خودش جوانتر بود آفتاب گرمتر بود خامه به زودی امروز ترش نمیشد و همه چیز بهتر از حالا بود.»
«ما در عین درماندگی شوربختی دیگران را شدیدتر احساس میکنیم احساس انسان نابود نمی شود، پرعیارتر میشود.»
«عشق از بین نمیرود، عاطفه جزو سرنوشت آدم است....»
«خدایا! یک لحظهی کاملِ خوشبختی… آیا این برای تمام زندگی یک انسان کم است؟»
«من آدم رؤیاها هستم؛ زندگی واقعی برای من همیشه چیزی غریبه و دور از دسترس بوده است.»
«چهقدر دردناک است وقتی آدم کسی را دوست دارد و میداند که این دوست داشتن، سرنوشتش را تغییر نخواهد داد.»
«تو اگر یک روز یک نفر را دوست داشته باشی،تمام خوشی های دنیا را برایتان آرزو میکنم.»
«زندگی من سرگذشتی نداشته، چون جدا از همه زندگی کردهام. کاملاً تنها. تنهای تنها. میدانی ـ تنها ـ یعنی چه؟»
«-…شما میفهمید تنها یعنی چه؟ -یعنی چه؟ یعنی هیچ وقت هیچکس را نمی دیدید؟ -نه، دیدن که چرا! همه را می بینم. ولی با اینهمه تنهایم!»
«وشاید تقدیرش چنین بودکه لحظه ای از عمرش را با تو همدل باشد»
«وقتی ما خود غمگینیم نسبت به غم دیگران حساستریم...»
«من آرامم. ناراحت نباش. چیزی نیست. این ها فقط اشک است، خشک میشوند.»
««تنهایی آدم را به رؤیاپردازی میکشاند.»»
«ما در قرنی رو به زوال زندگی میکنیم. حال آنکه نبض زندگی در رگ های زندگی میتپد،همه چیز از ما گرفته شده است و جز قلب هایمان چیزی برایمان باقی نمانده.»
«چرا حتی بهترین آدمها به نظر میرسد که عقب میکشند و چیزی را به عنوان راز از دیگران مخفی میکنند؟ چرا هر چیزی که توی دلشان هست را به زبان نمیآورند؟ چرا هر کسی سعی میکند خشنتر ازآنچه که واقعاً هست نشان بدهد؟ انگار اگر احساساتشان را زود نشان بدهند مثل این است که به آنها توهین شده. »»
«از خودت میپرسی: آن رؤیاها کجا هستند؟ سرت را تکان میدهی و میگویی: سالها چه زود میگذرند! و باز هم از خودت میپرسی: تو با زندگیات چکار کردی؟ بهترین سالهای عمرت را کجا به خاک سپردی؟ اصلاً زندگی کردی یا نه؟»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.