«از آن هنگام که از این تاروپود آلوده قلبم‌رخت بربستی تو می دانی دلم تار است چشمم بی فروغ افتاده بر هستیو من بیگانه هستم با خودم، با زندگانی ها و من بیگانه هستم با امید و عشق، با هستی چه شد از من سفر کردی چه شد این واحه ی تاریک قلبم را رها کردی بیا در من بسوز، ای آتش هستی بیا تنها تو با من باش هستی، سخت بی روح است.»
به انتخابِ فاطمه
۴

جملات کتاب «وقتی که از خودت می‌سوزی»

«از آن هنگام که از این تاروپود آلوده قلبم‌رخت بربستی تو می دانی دلم تار است چشمم بی فروغ افتاده بر هستیو من بیگانه هستم با خودم، با زندگانی ها و من بیگانه هستم با امید و عشق، با هستی چه شد از من سفر کردی چه شد این واحه ی تاریک قلبم را رها کردی بیا در من بسوز، ای آتش هستی بیا تنها تو با من باش هستی، سخت بی روح است.»
به انتخابِ فاطمه
۴