خوارزمی فقط یک انتشارات نیست؛ نامی‌ست که با بخش مهمی از تاریخ ادبیات و اندیشه‌ی معاصر ایران گره خورده است.
انتشارات خوارزمی برای من یادآور یک نسل از کتاب‌ها و نویسنده‌هایی‌ست که ادبیات، فلسفه و اندیشه را جدی می‌گرفتند. این نشر از سال ۱۳۴۷ فعالیتش را آغاز کرد و خیلی زود به یکی از نام‌های مهم نشر ایران تبدیل شد؛ به‌خصوص با دقتی که در انتخاب آثار، ترجمه و ویرایش داشت. خوارزمی فقط به یک جریان فکری یا یک نوع ادبی محدود نماند؛ از کافکا و داستایفسکی و کازانتزاکیس گرفته تا راسل، پوپر، هانا آرنت و نویسندگان برجسته‌ی ایرانی، آثار متنوعی را منتشر کرد. همین گستردگی و وسواس در انتخاب کتاب‌هاست که باعث شده نام خوارزمی برای خیلی از کتاب‌خوان‌ها با کیفیت و اعتبار گره بخورد. و شاید یکی از ماندگارترین کتاب‌های این نشر، سووشون سیمین دانشور باشد؛ رمانی که نخستین بار در سال ۱۳۴۸ توسط خوارزمی منتشر شد و بعدها به یکی از آثار مهم و پرفروش ادبیات معاصر ایران تبدیل شد. برای من، خوارزمی از آن ناشرهایی‌ست که وقتی کتابش را دست می‌گیری، فقط با یک عنوان روبه‌رو نیستی؛ انگار بخشی از تاریخ کتاب و فرهنگ معاصر ایران را ورق می‌زنی.
نوشته‌یمهدا