زرین خانه‌ی ترجمه‌های ذبیح‌الله منصوری است («سینوهه» و «سقوط قسطنطنیه») و رمان‌های تاریخیِ پرحجمی که نسلی با آن‌ها تاریخ خواند.
انتشاراتِ زرین را با یک مترجم می‌شناسند: ذبیح‌الله منصوری. «سینوهه»، «سقوط قسطنطنیه»، «جراح دیوانه»، «خداوند الموت» و ده‌ها کتابِ دیگر با ترجمه (یا به‌قولِ منتقدها بازنویسی) منصوری از راهِ زرین و ناشرهای هم‌خانواده‌اش به قفسه‌ها رفتند و برای دو سه نسل «تاریخ» همین کتاب‌ها بود.
خواننده‌ی امروزی باید یک چیز را بداند: منصوری به وفاداری به متن شهره نبود؛ می‌افزود، شاخ‌وبرگ می‌داد، و گاه کتابی می‌ساخت که اصلش کوتاه‌تر بود یا حتی معلوم نبود. این را می‌شود عیبِ بزرگ دانست و می‌شود بخشی از تاریخِ خواندن در ایران. آن‌چه قطعی است، خوش‌خوانیِ این کتاب‌هاست: رمانِ تاریخیِ هزارصفحه‌ای که زمین گذاشته نمی‌شود.
زرین کنارِ این‌ها ترجمه‌های کلاسیکِ دیگری هم دارد («خوشه‌های خشم»، «ربه‌کا»، «غرور و تعصب») و رمان‌های فارسی مثلِ آثارِ علی‌محمد افغانی. چاپ و صحافی‌اش برای کتاب‌های قطور مناسب است؛ کاغذش معمولاً کاهی و قیمتش مناسب.
شاخص‌ترین عنوان‌هایش
- ۱.«سینوهه»: ترجمه‌ی منصوری؛ با آگاهی از آزادبودنِ ترجمه.
- ۲.«سقوط قسطنطنیه»: همان مترجم، همان مزه.
- ۳.«خوشه‌های خشم»: برای دیدنِ زرینِ بی‌منصوری.
به درد چه کسی می‌خورد
برای کسی که رمانِ تاریخیِ پرحجم و خوش‌خوان می‌خواهد و به «ترجمه‌ی آزاد» معترض نیست. اگر وفاداری به متنِ اصل شرطِ توست، همان عنوان‌ها را از مترجم‌های تازه‌تر بگیر.
نوشته‌یابریشمک