علمی و فرهنگی وارثِ بنگاهِ ترجمه و نشر و فرانکلین است، و همان ترجمههای کلاسیکی را نگه داشته که فارسیِ ادبیِ ما را ساختند.
شرکتِ انتشاراتِ علمی و فرهنگی نامی است که پشتش تاریخ است: میراثِ بنگاهِ ترجمه و نشرِ کتاب و مؤسسهی فرانکلین، یعنی همان جاهایی که در دهههای چهل و پنجاه بهترین مترجمهای ایران کلاسیکهای جهان را به فارسی آوردند. بسیاری از آن ترجمهها (از یونسی و قاضی و فولادوند و داریوش) هنوز از راهِ همین ناشر تجدیدِ چاپ میشوند و بسیاریشان معیارند.
فهرستش وسیع است: کلاسیکهای ادبی، تاریخ و فلسفه و علومِ انسانیِ آکادمیک، متونِ کهنِ فارسی با تصحیح، و در سالهای اخیر ترجمههای تازهای مثلِ کارهای حمیدرضا آتشبرآب از روسی («یادداشتهای شیطان»، «جنایت و مکافات با بیست تفسیر») که خوانندگانِ تازه آورده. کتابِ کودکش هم قدیمی و شناختهشده است.
چاپ و صحافیاش ساده و بادوام است و قیمتش معمولاً پایینتر از ناشرهای خصوصیِ همرده. ویرایشِ چاپهای تازه گاهی از چاپهای قدیمی ضعیفتر است؛ ولی متن همان متنِ معیار است.
شاخصترین عنوانهایش
- ۱.«جنایت و مکافات با بیست تفسیر»: ترجمهی آتشبرآب؛ همان رمان با پروندهای از نقد.
- ۲.«دزیره»: با ترجمهی ایرج پزشکزاد، که کمتر کسی میداند مترجمش کیست.
- ۳.«سمرقند»: امین معلوف با ترجمهی محمد قاضی.
به درد چه کسی میخورد
برای کسی که ترجمههای کلاسیکِ معیار و کتابهای علومِ انسانیِ جدی میخواهد. اگر طرحِ جلدِ امروزی و رمانِ پرفروش معیارت است، این نشر برایت کهنه به نظر میآید، و همین حسنش است.
نوشتهیابریشمک