وقتی یک مترجم خودش صاحب نثر و زبان باشد، ترجمه‌اش چقدر رنگِ خودِ مترجم را می‌گیرد؟
تهامی عمدتاً از انگلیسی به فارسی ترجمه می‌کند و در کنار ترجمه، سال‌ها در دوبله و گویندگی فعالیت داشته است. در ترجمه‌های ادبی‌اش معمولاً توجه زیادی به زبان، موسیقی جمله و خوش‌آهنگی فارسی دارد. شاید بتوان گفت برای او «چطور گفتن» تقریباً به اندازه «چه گفتن» اهمیت دارد. به همین دلیل، وقتی ترجمه‌ای از تهامی می‌خوانی، ممکن است بیشتر از یک ترجمه معمولی، با یک نثر پرداخت‌شده و خوش‌صدا مواجه شوی.
حس کارش چطوره؟ اگر بخواهم خیلی خلاصه بگویم: شیک، خوش‌آهنگ، ادبی، دقیق و کمی فاخر.
تهامی به زبان فارسی حساس است و انتخاب واژه و جمله‌بندی برایش اهمیت دارد. در نتیجه ممکن است بعضی ترجمه‌هایش برای خواننده‌ای که به نثر کاملاً محاوره‌ای و امروزی عادت دارد، کمی رسمی یا فاخر به نظر برسد. ولی اگر از فارسی زیبا و موسیقی کلمات لذت ببری، این ویژگی تبدیل به نقطه قوتش می‌شود
به درد چه کسی می‌خورد
- کسی که نثر فارسی برایش مهمه، نه فقط داستان.
- کسی که به لحن، موسیقی و ریتم جمله‌ها توجه می‌کند.
- کسی که می‌خواهد یک ترجمه ادبیِ پرداخت‌شده و شسته‌رفته بخواند.
- کسی که به سینما، دوبله و ارتباط بین زبان و صدا علاقه دارد.
- و کسی که با نثر کمی رسمی‌تر و فاخر مشکلی ندارد
نوشته‌یمهدا