ترجمه‌های سعید اختری‌زاده را می‌توان با نثری روان و قابل‌فهم توصیف کرد که تلاش می‌کند خواننده را با فضای داستان همراه کند و ارتباطش با متن را حفظ کند.
از سعید اختری‌زاده دو کتاب متفاوت، حرمسرای قذافی و دختر پرتقالی خوانده‌ام و برایم جالب است که سراغ آثاری با فضا و موضوع متفاوت رفته است. در مجموع من از روان بودن ترجمه هایش خوشم می‌آید، اما برای قضاوت بیشتر درباره ی وفاداری به متن اصلی و ظرافت‌های زبانی، به بررسی دقیق‌تری نیاز دارم.
به درد چه کسی می‌خورد
اگر به ترجمه های روان و قابل فهم و بدون پیچیدگی زبانی علاقمند هستید، توصیه می‌کنم.
نوشته‌یرویا