ترجمههایش، دقیق و اندیشهمحورند؛ فارسیشان نسبتاً روشن است، اما قرار نیست متنهای دشوار روانکاوی و فلسفه را بیش از حد ساده و عامهپسند کنند.
تمرکز اصلیاش روی فروید، روانکاوی، فلسفه و نوشتههای فکری است. زبانش چطور است؟ جدی، روشن و تخصصی. در آثار فروید، طبیعتاً با واژگان تخصصی روانکاوی سروکار دارد و ترجمههایش را نمیشود در دستهی «خیلی راحت و خودمانی» گذاشت. اگر بخواهم خیلی خلاصه بگویم: به متن و دقت مفهومی اهمیت زیادی میدهد، ولی فارسی را هم قابلخواندن نگه میدارد.
از کجا شروع کنم
- ۱.تمدن و ملالتهای آن: بهترین شروع؛ کوتاه است و هم فروید را معرفی میکند، هم یکی از مهمترین بحثهایش دربارهی فرد، جامعه، رنج و تمدن را پیش میکشد.
- ۲.در باب حکمت زندگی: اگر بیشتر به فلسفه و نگاه بدبینانهی شوپنهاور به زندگی علاقه داری؛ از فروید سادهتر و کاربردیتر است.
- ۳.آن سوی اصل لذت: مهم و تأثیرگذار، اما نظریتر و دشوارتر؛ برای بعد از آشنایی با زبان روانکاوی فروید بهتر است.
- ۴.پنج نوشتار دربارهی تکنیک درمان روانکاوانه: تخصصیتر و بیشتر مناسب کسی است که مشخصاً میخواهد روانکاوی را جدیتر دنبال کند.
- ۵.نظریههای رواننژندی: رای مطالعهی جدیتر فروید؛ مقدمهی مترجم ارزشمند است، ولی خود متن برای شروع راحت نیست.
به درد چه کسی میخورد
آری، اگر: به فروید، روانکاوی و فلسفه علاقه داری. میخواهی ترجمهای جدی و دقیق بخوانی، نه بازنویسی سادهشده. از اصطلاحات تخصصی نمیترسی. مقدمه و توضیح دربارهی مفاهیم برایت ارزشمند است.
نوشتهینسترن