محمود اعتمادزاده

محمود اعتمادزاده مشهوربه م.ابه‌آذین از مترجمان مهم نسل قدیم ادبیات ایران بود که بخش بزرگی از ادبیات کلاسیک و مدرن اروپا را به فارسی آورد. از بالزاک، رومن رولان و شولوخوف تا شکسپیر و گوته. «ژان کریستف»، «جان شیفته»، «دن آرام»، «بابا گوریو» و «چرم ساغری» از شناخته‌شده‌ترین ترجمه‌های او هستند.

بیشتر از چه زبان‌هایی ترجمه می‌کرد؟ محور اصلی کارش فرانسه بود و بخش مهمی از آثار بزرگ فرانسوی را ترجمه کرد؛ در کنار آن، آثار ادبیات روسیه، انگلیسی و آلمانی هم در کارنامه‌اش دیده می‌شود.

حس ترجمه‌های به‌آذین چطوره؟ اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم: به‌آذین → فاخر، روان و خوش‌آهنگ

نثرش ادبی و جدی است، اما لزوماً خشک و دانشگاهی نیست. یکی از ویژگی‌هایی که درباره ترجمه‌هایش زیاد گفته شده، توجه به موسیقی و زیبایی زبان فارسی و تلاش برای بازآفرینی فضای ادبی اثر است.

در واقع وقتی به‌آذین می‌خوانی، معمولاً با فارسی‌ای روبه‌رو می‌شوی که هویت و شخصیت خودش را دارد؛ به همین دلیل بعضی خواننده‌ها به زبان او خیلی علاقه‌مندند و بعضی‌ها هم ممکن است آن را کمی قدیمی یا فاخر احساس کنند. حتی درباره «دن آرام» هم به منحصربه‌فرد بودن لحن او اشاره شده است.