ترجمه هایش حال‌وهوایی روان، ساده و خواندنی دارند؛ بیشتر تلاش می‌کنند متن را طبیعی و بی‌تکلف به فارسی منتقل کنند تا اینکه زبان مترجم به چشم بیاید.
نام او به‌طور مشخص در ترجمه‌های حوزه‌ی روان‌شناسی، روابط و خودشناسی دیده می‌شود. رویکردش بیشتر ساده، مستقیم و کاربردی است؛ یعنی متن را طوری به فارسی می‌آورد که برای خواننده‌ی عمومی راحت باشد، نه اینکه ترجمه حالت دانشگاهی یا سنگین پیدا کند. با توجه به جنس کتاب‌هایی که ترجمه کرده، به نظر می‌رسد اولویت او فارسیِ روان و قابل‌فهم است، نه حفظ مو‌به‌موی ساختار زبان مبدأ. برای کتاب‌های روان‌شناسی و خودیاری این رویکرد معمولاً امتیاز محسوب می‌شود، چون خواننده کمتر با جمله‌بندی ترجمه‌ای روبه‌رو می‌شود.
از کجا شروع کنم
- ۱.والدین سمی: انتخاب اول؛ موضوعش ملموس و کاربردی است و زبان روان مترجم در چنین متنی بهتر خودش را نشان می‌دهد.
- ۲.آدم‌های سمی: بعد از آن؛ درباره‌ی شناخت آدم‌های آسیب‌زا و رفتارهایشان است، اما نسبت به «والدین سمی» پراکنده‌تر و فهرست‌وارتر است.
- ۳.چگونه پروانه شدم: برای بعد؛ شخصی‌تر و ادبی‌تر است و اگر دنبال یالوم هستی ارزش خواندن دارد، اما برای شناخت سبک این مترجم، انتخاب اول من نیست.
به درد چه کسی می‌خورد
آری، اگر: اولویتت روان‌خوانی و فارسی طبیعی است. نمی‌خواهی با جمله‌های خشک و ترجمه‌ای درگیر شوی. کتاب را برای فهمیدن و استفاده‌ی عملی می‌خوانی، نه برای تحلیل ادبی ترجمه. در کتاب‌های روان‌شناسی و خودیاری، زبان ساده و مستقیم را ترجیح می‌دهی.
نوشته‌ینسترن