اریش کستنر نویسندهای است که با زبانی ساده، شوخ و ظاهراً کودکانه، از تنهایی، دوستی، عدالت و دنیای پیچیدهی آدمها حرف میزند.
اریش کستنر بیشتر داستانهای کودک و نوجوان مینویسد؛ داستانهایی دربارهی دوستی، خانواده، مدرسه، فقر و بیعدالتی، اما با نگاهی جدی به دنیای بزرگترها. لحنش صمیمی، شوخ، تیزبین و گاهی تلخ؛ بدون اینکه نصیحتگر شود. خواندنش روان و خوشخوان است؛ نثرش ساده به نظر میرسد، اما پشت این سادگی حرفهای عمیقی پنهان است. این حس که کودک بودن به معنی سادهلوح بودن نیست و گاهی بچهها از بزرگترها عادلانهتر و شجاعانهتر دنیا را میبینند از او می ماند.
از کجا شروع کنم
- ۱.امیل و کارآگاهان — بهترین شروع؛ ماجرایی، پرکشش و نمایندهی خوبی از شوخطبعی و نگاه اجتماعی کستنر.
- ۲.خواهران غریب — اگر داستانهای خانوادگی و احساسیتر دوست داری؛ گرم و دوستداشتنی است.
- ۳.فابین — اگر میخواهی کستنرِ بزرگسال را بشناسی؛ تلختر، جدیتر و اجتماعیتر است، پس برای شروع انتخاب اولم نیست.
- ۴.نقطه و آنتون — سادهتر و کودکانهتر؛ برای شروعی سبک و شیرین عالی است.
- ۵.پنج بچه در تعقیب — ماجراجویانه و سرگرمکننده؛ بیشتر مناسب وقتی است که از فضای کودکانهی کستنر لذت برده باشی.
- ۶.وقتی من بچه بودم — خاطرهنگارانه و شخصی؛ بهتر است بعد از آشنایی با دنیای داستانی او سراغش بروی.
به درد چه کسی میخورد
به کسی که داستانهای ساده اما عمیق، شوخطبعی، دوستی، ماجراجویی و نگاه انسانی به کودکان را دوست دارد و میخواهد کتابی بخواند که هم سرگرمش کند و هم چیزی در ذهنش بگذارد.
نوشتهیحدیث