اوضاع خیلی خراب است

«اگر توی استارباکس کار می‌کردم، به جای اینکه اسم مشتری‌ها رو روی فنجون هاشون بنویسم یه همچین چیزی می‌نوشتم: یه روز بالاخره تو و هر کسی که دوستش داری خواهید مرد. و خزعبلاتی که می‌بافی و هر کاری که انجام میدی فقط برای گروه کوچکی از آدم‌ها در بازه‌ی زمانی کوتاهی اهمیت داره. این "حقیقت تلخ" زندگیه. و هر چیزی که به فکرت می‌رسه و هر کاری که می‌کنی، فقط مهر تاییدی بر این قضیه‌اس. ما غبارهای کیهانی ناچیزی هستیم که روی یک نقطه کوچک آبی سرگردونیم. فکر می‌کنیم خیلی مهم و خفنیم. زیر خودمون خط می‌کشیم و برای خودمون مقصود و هدف می‌بافیم. ما هیچی نیستیم. از قهوه‌ی لعنتیت لذت ببر.»

«فرهنگ ما نیازمند صلح، رفاه یا زیرساخت‌های شهری برای موتورهای برقی جدیدمون نیست، ما کم و بیش همه این‌ها رو داریم. فرهنگ ما نیازمند چیزیه که از قضا متزلزل و ناپایدارتر از این حرفاست. فرهنگ ما و مردممون به امید نیاز دارن.»