ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی مارگارت میچل
«بعضی آدمها را دیر میشناسیم؛ درست زمانی که دیگر فرصتی برای نگهداشتنشان نمانده است. گاهی عشق درست روبهرویمان ایستاده، اما ما آنقدر درگیر چیزی هستیم که خیال میکنیم میخواهیم، که ارزش چیزی را که واقعاً داشتهایم نمیبینیم. و وقتی سرانجام حقیقت را میفهمیم، شاید دیگر فقط خاطرهای از آن عشق برایمان باقی مانده باشد؛ خاطرهای که هرچه زمان میگذرد، بیشتر دلتنگش میشویم.»
«گاهی زندگی چیزی را از آدم میگیرد که فکر میکرد تمام دنیایش است؛ اما سالها بعد میفهمد آنچه از دست داده، پایان راه نبوده، فقط پایانِ یک فصل بوده است. آدم باید گاهی خاکسترِ گذشته را کنار بزند، لباسش را بتکاند، سرش را بالا بگیرد و دوباره شروع کند؛ چون فردا هنوز نیامده و تا وقتی فردایی هست، هیچ چیز کاملاً تمام نشده است.»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.