جملات کتاب «هشت کتاب»

نوشته‌ی سهراب سپهری

• «باغ ما در طرف سایه ی دانایی بود. باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه، باغ ما نقطه ی برخورد نگاه و قفس و آینه بود. باغ ما شاید قوسی از دایره ی سبز سعادت بود.»

  ۶۱فرستادن

• «نیست رنگی که بگوید با من اندکی صبر،سحر نزدیک است هر دم این بانگ برآرم از دل وای، این شب چه قدر تاریک است!»

  ۶فرستادن