ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی اسماعیل فصیح
«گاهی آدم نه بهخاطر رفتن کسی، بلکه بهخاطر ماندن خاطرهاش غمگین میشود؛ چون میداند چیزی که یکبار تمام شده، دیگر هیچوقت همان آدم و همان روزها نمیشود.»
— به انتخابِ عاطفه
«بعضی آدمها را نمیشود از زندگی بیرون کرد؛ حتی وقتی دیگر کنارمان نیستند، جایی در آدم میمانند.»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان