رونوشت، بدون اصل

من به شخصه این اولین کتابی است که از نادر ابراهیمی می‌خوانم و جزء دسته افرادی هستم که معتقد است که داستان نباید صرفاً برای سرگرم کردن مخاطب نوشته شود، بلکه باید مخاطب را به چالش ذهنی و تأمل وادارد. داستان باید خواننده را به فکر فرو ببرد و لذت خوانش را فدای اندیشه نکند. در مجموع چاشنی طنز هم در این مجموعه داستان باعث شده که داستان‌ها صرفاً به حالت رساله و تأمل‌های فکری-فلسفی سوگیری پیدا نکنند و به خط روایی داستان‌ها پویایی ببخشد.