ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی جانکندی تول
«اتحادیه ابلهان» برای من ترکیبی عجیب از طنز، تنهایی و آدمهایی بود که هرکدام به شکلی با جهان اطرافشان بیگانهاند. کتابی که پشت خندههایش، تنهاییِ عمیقی پنهان کرده؛ و شاید چیزی که بیشتر از همه با من ماند، این بود که گاهی مرز میانِ حماقت، غرور و تنهایی آنقدر باریک است که خودمان هم متوجهش نمیشویم.
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان