حسد

رمانی درباره‌ی رقابت، احساس حقارت و ناتوانی در پذیرفتن موفقیت دیگری است. یوری الیشا در بستر جامعه‌ای که ارزش‌های تازه‌ای در آن شکل گرفته‌اند، دو نوع نگاه به زندگی را روبه‌روی هم قرار می‌دهد: انسانی که می‌خواهد بسازد و پیش برود، و انسانی که از دیدن موفقیت او احساس تهدید می‌کند. در مرکز کتاب، حسادت فقط یک احساس شخصی نیست؛ به نیرویی تبدیل می‌شود که نگاه انسان به خودش، دیگران و جهان اطرافش را مسموم می‌کند. چه حالی دارد؟ طنزآمیز، کنایه‌دار، گاهی گروتسک و سرشار از تلخی. اولشا با زبانی خلاق و تصاویری نامتعارف، هم ضعف‌های شخصی انسان را نشان می‌دهد و هم تناقض‌های جامعه‌ای را که در حال تغییر است. چه چیزی از آن می‌ماند؟ این فکر که گاهی چیزی که در دیگری تحمل نمی‌کنیم، همان چیزی است که آرزوی داشتنش را داریم. حسادت می‌تواند به‌جای آنکه ما را به حرکت وادارد، تمام انرژی‌مان را صرف کوچک کردن کسی کند که از او عقب مانده‌ایم.