آخر داستان

کتاب حاضر رمانی درباره عشق، پشیمانی و خاطره، درباره روان‌شناسی و جایی است که یادآوری و فقدان با هم تلاقی دارند. توصیفاتی عینی، تکان‌دهنده و زبانی غم‌زده و زیبا از ویژگی‌های سبک این نویسنده است، به‌گونه‌ای که برخی از توصیفات برای ابد در ذهن خواننده می‌ماند. در داستان می‌خوانیم: «آخرین باری که او را دیدم، هرچند که نمی‌دانستم آخرین بار خواهد بود، همراه دوستی نشسته بودم توی ایوان که از در حیاط وارد شد. روز گرمی در ماه ژوئن بود».