درباره قدرت ذهن و توانایی‌های پنهان انسان است؛ با ایده‌هایی جذاب، اما ادعاهایی که همه‌شان پشتوانه علمی ندارند و نیازمند نگاهی نقادانه‌اند
بعضی کتاب‌ها آدم را به فکر کردن درباره چیزهایی می‌اندازند که شاید کمتر به آن‌ها توجه کرده باشد. «بعد دیگر وجود» از آن دسته کتاب‌هاست که ذهن را به سمت پرسش‌هایی درباره توانایی‌های انسان، قدرت تمرکز و ظرفیت‌های ناشناخته ذهن می‌برد.
خوزه سیلوا در این کتاب تلاش می‌کند تصویری متفاوت از توانایی‌های ذهن انسان ارائه دهد.موضوعاتی مثل ضمیر ناخودآگاه، تمرکز، تصویرسازی ذهنی و ارتباط ذهن با دنیای اطراف، محور اصلی بحث‌های او هستند. در طول خواندن کتاب، بارها به این فکر کردم که ما چقدر از ظرفیت‌های واقعی ذهن خودمان شناخت داریم و تا چه اندازه می‌توانیم از قدرت توجه و تمرکز در زندگی روزمره استفاده کنیم.
حال‌وهوای کتاب کنجکاوی‌برانگیز و تا حدی رازآلود است نویسنده تلاش می‌کند خواننده را با ایده‌هایی فراتر از نگاه معمول به ذهن آشنا کند و همین موضوع ممکن است در ابتدا بسیار جذاب به نظر برسد.اما به نظرم جذابیت یک ایده نباید باعث شود بدون بررسی، آن را حقیقت بپذیریم.
نکته‌ای که هنگام خواندن کتاب برایم اهمیت داشت، تفاوت میان مفاهیم قابل‌بررسی روان‌شناختی و ادعاهای اثبات‌نشده بود. تمرکز، آرام‌سازی ذهن و تصویرسازی ذهنی موضوعاتی هستند که در پژوهش‌های علمی هم بررسی شده‌اند؛ اما ادعاهایی مانند ادراک فراحسی، تله‌پاتی یا دسترسی به توانایی‌های فراطبیعی ذهن، شواهد علمی قابل‌اتکایی ندارند\. بنابراین نمی‌توان تمام مطالب کتاب را در جایگاه دانش علمی پذیرفت
آنچه از این کتاب برایم باقی ماند، بیش از آنکه پذیرش تمام نظریه‌های نویسنده باشد، اهمیت پرسشگری و شناخت بهتر ذهن انسان است. فکر می‌کنم می‌توان از بعضی ایده‌های آن برای تأمل درباره تمرکز و خودشناسی استفاده کرد، بدون اینکه مرز میان تجربه شخصی، فرضیه و واقعیت علمی را فراموش کنیم برای من، مهم‌ترین یادآوری این کتاب این بود که کنجکاوی درباره ناشناخته‌ها ارزشمند است، اما تفکر نقادانه چیزی است که نباید در این مسیر کنار گذاشته شود
به درد چه کسی می‌خورد
این کتاب را بیشتر به کسانی پیشنهاد می‌کنم که به موضوع ذهن و خودشناسی علاقه دارند و در عین حال می‌توانند با نگاهی مستقل و نقادانه مطالعه کنند. به نظرم خواندن چنین آثاری زمانی ارزشمندتر می‌شود که فقط پذیرنده مطالب نباشیم، بلکه درباره آنچه می‌خوانیم سؤال هم بپرسیم.
نوشته‌یناهید