«خاطرات زن مطلقه» روایت زنیه که بعد از طلاق، گذشته و انتخاب‌هاش رو مرور می‌کنه و کم‌کم با خودش و معنای دوباره شروع کردن روبه‌رو می‌شه.
برای من بیشتر از اینکه درباره‌ی خودِ طلاق باشه، درباره‌ی نگاه یک زن به زندگی‌ایه که پشت سر گذاشته؛ اینکه بعد از تمام شدن یک رابطه، آدم چطور انتخاب‌ها، اشتباه‌ها و توقعاتش رو دوباره مرور می‌کنه. فضای کتاب تلخ و تأمل‌برانگیزه، ولی خیلی سنگین نیست و بیشتر حسِ یک گفت‌وگوی صادقانه با خود آدم رو داره. چیزی که ازش با من موند، این بود که طلاق لزوماً پایان زندگی نیست؛ گاهی آدم بعد از تمام شدن یک رابطه تازه فرصت می‌کنه بفهمه خودش از زندگی چی می‌خواسته. البته بعضی بخش‌ها می‌تونست عمیق‌تر و مفصل‌تر باشه، ولی در مجموع کتاب جمع‌وجور و قابل‌تأملیه
به درد چه کسی می‌خورد
برای کسیه که می‌خواد طلاق رو نه فقط به‌عنوان پایان یک ازدواج، بلکه به‌عنوان شروع یک دوره‌ی تازه و پر از کشمکش برای شناخت دوباره‌ی خود ببینه و می‌خواد زندگی یک زن رو از زاویه‌ی تجربه‌ی شخصی و عاطفی ببینه
