زخم داوود

کتاب حاضر، داستانی است که با زبانی ساده و بیان جزئیات لازم نگاشته شده است. نویسنده این داستان با پرداخت مناسب شخصیت‌ها و توصیف عمیق‌ترین احساسات و افکار آن‌ها و همچنین با بیان دقیق جزئیات صحنه‌ها نگاشته تا خواننده را از ابتدا تا انتهای کتاب با خود همراه سازد. در داستان می‌خوانیم: «قطره عرقی از پیشانی سرباز می‌لغزد و نزدیک چانه‌اش می‌نشیند. به‌سختی پلک می‌زند و نگاه خیره زن آزارش می‌دهد. او قبلاً هم کشته است، اما هیچ‌وقت مستقیم به چشم‌های قربانیانش نگاه نکرده بود. «امل» این را می‌داند و روح پریشان سرباز را از بین جنازه‌های که اطرافشان را پر کرده است، حس می‌کند».