المصطفی، پیامبری است که دوازده سال در شهری به نام «اُرفالیس» زندگی کرده و حالا قرار است با کشتی به سرزمین خودش برگردد...
به نظرم مهم‌ترین چیزی که «پیامبر» می‌دهد، نگاه تازه به زندگی است. بهت یادآوری می‌کند که: عشق قرار نیست مالکیت باشد. غم و شادی از هم جدا نیستند. رها کردن بخشی از دوست داشتن است. و زندگی را نمی‌شود فقط با عقل توضیح داد؛ باید آن را زیست.
به درد چه کسی می‌خورد
این کتاب مخصوصاً وقتی آدم درگیر تغییر، جدایی، دلتنگی یا شروع دوباره است، می‌تواند خیلی عمیق بنشیند؛ چون درباره‌ی «چگونه نگه داشتن» نیست، بیشتر درباره‌ی چگونه دوست داشتن و چگونه رها کردن است.
نوشته‌یمهدیه
