ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
نوشتهی مت هیگ
اینکه توی زندگی همیشه وقتایی هست که فکر میکنی تمومه ولی باید حواست باشه که هیچ وقت نا امید نشی و دقیقا دری که خوشبختی پشتشه همون دریه که اسمش امیده.
این کتاب بهم یاد داد که اگه اتفاقی که میخواستم رخ نداده حتما به صلاحم بوده که نشده
توی ذهن همه ی ما یه کتابخانه نیمه شب هست؛پر از زندگی هایی که اگه یه تصمیم دیگه گرفته بودیم،الان مال ما بودن.اما واقعیت اینه که هیچ کدوم از اون زندگی ها هم بی نقص نیست،تنها راه رهایی از حسرت،اینه که دست از فرار برداری و همین زندگی خودت رو بپذیری و آروم آروم تغییر بدی،چون تا وقتی توی گذشته یا آینده ی خیالی زندگی میکنی،لحظه ی واقعی عمرت داره از دستت میره.زندگی از همین حالا شروع میشه؛نه وقتی که همه چیز رو به راه شد.
بنظزم چکیده این کتاب امیده و اینکه بجای زندگی با حسرت گذشته می تونیم همین زندگیمون رو به قشنگترین شکل زندگی کنیم
به نظرم کتابخانه نیمهشب بیشتر از اینکه درباره زندگیهای نزیسته باشه، درباره یاد گرفتن دوست داشتن زندگی خودمان هست با تمام اگرهایی که گوشه ذهنمان مونده اند.
فهمیدم اگر هرجای دیگه ام باشم، من منم، همینم؛ خیلی چیزا به من بستگی داره و میتونم خودم داستان خودم رو بسازم 🌝✨
نورا واقعا افسرده و انتخاب دیگری نداشت
من «کتابخانه نیمهشب» رو دوست داشتم، ولی نه در حدی که بگم شاهکار. ایدهی کتاب خیلی به دلم نشست مخصوصاً اینکه آدم میتونه با خودش فکر کنه «اگه فلان تصمیم رو جور دیگهای میگرفتم چی میشد؟ و این که حس کلیای که ازش گرفتم خوب بود مخصوصاً برای کسی که مدتیه درگیر حسرتِ انتخابهای گذشته یا مقایسهی زندگی خودش با زندگیِ ایدهآله
نقطهی قوت کتاب اینه که یه ایدهی ساده رو به یک سؤال مهم تبدیل میکنه که اگر میتونستیم تمام انتخابهای گذشتهمان را دوباره امتحان کنیم، واقعاً زندگی بهتری پیدا میکردیم؟ کتاب کمکم نشان میدهد که تصور ما از «زندگی ایدهآل» معمولاً از بیرون جذابتر از چیزی است که واقعاً تجربهاش میکنیم
زندگی خودتو زندگی کن بدون نگاه به بقیه زندگی ها، زندگی خودمون رو بسازیم و قدرشو بدونیم. دوبار تا حالا این کتاب رو خوندم بنظرم همه نیازه که این کتاب رو بخونن .
اگر مثل من آدمی هستید که مدام حسرت گذشته، کارهایی که باید میکردید و نکردید یا نباید میکردید و کردید، حرفایی که باید یا نباید میزدین، تصمیماتی که باید یا نباید میگرفتین رو میخورید حتما حتما حتما این کتاب رو بخونید، البته من نسخه صوتی آوانامه رو گوش دادم و لذت بردم واقعا.
«قشنگترین پیام این کتاب برای من این بود که فهمیدم بعضی از تصمیماتی که گرفتم و نشد، قطعاً به ضررم بوده و میتونستم زندگی دیگهای هم داشته باشم. ولی شاید بهترینش همین باشد که الان زندگی میکنم. این کتاب به من میگوید از حال قدردانی کنم و گذشته را رها کنم.»
«اگه هدفت رسیدن به چیزی باشه که با ذاتت در تضاده، همیشه شکست میخوری. هدفت باید این باشه که خودت باشی، که مثل خودت رفتار کنی و بهنظر برسی و فکر کنی، که حقیقیترین نسخهٔ خودت باشی. از خودت بودن استقبال کنی. تشویقش کنی. دوستش داشته باشی. برای رسیدن بهش سخت تلاش کنی. وقتی هم کسی مسخرهش میکنه یا بهش دهنکجی میکنه، محل نذاری. شایعات بیشترشون درواقع حسادتن و فقط ظاهرشون رو تغییر دادهن. سرت رو بنداز پایین. استقامتت رو حفظ کن. به شنا کردن ادامه بده...»
به نظرم حتی اگر یکبار هم به خودکشی فکر کردید بخونید یه دید جدید بهتون میده🌱
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.