«قلب شیشهای» نقی بلالی روایتی احساسی و انسانی دربارهی دلِ شکننده، رابطهها و زخمهایی است که آدمها در مسیر زندگی و دوستداشتن با خود حمل میکنند.
آدم را به دنیای احساسات و آسیبپذیریِ آدمهایی میبرد که میان دوستداشتن، رنجیدن و ادامهدادن گرفتارند. احساسی، لطیف و کمی تلخ؛ حالوهوایی صمیمی دارد که بیشتر روی احساس و تجربهی درونی شخصیتها تکیه میکند. چه چیزی از آن میماند؟ این تصویر که بعضی دلها شبیه شیشهاند؛ زیبا و شفاف، اما اگر بیاحتیاط با آنها رفتار شود، بهسادگی ترک برمیدارند.
نوشتهیحدیث