سپیده حبیب مترجمی‌ست که با ترجمه‌های روان و دقیقش، آثار پیچیده‌ی روان‌شناسی و فلسفه، به‌ویژه کتاب‌های اروین یالوم، را برای خواننده‌ی فارسی‌زبان قابل‌فهم کرده اس
سپیده حبیب از آن مترجم‌هایی‌ست که نامش با روان‌شناسی و به‌خصوص آثار اروین یالوم گره خورده است. او روان‌پزشک و مترجم است و در سال ۱۳۴۹ در تهران به دنیا آمده و تحصیلات پزشکی و تخصص روان‌پزشکی خود را در دانشگاه علوم پزشکی ایران گذرانده است. حبیب بیشتر به خاطر ترجمه‌ی آثار یالوم شناخته می‌شود؛ از جمله وقتی نیچه گریست، درمان شوپنهاور، روان‌درمانی اگزیستانسیال، مامان و معنی زندگی و هنر درمان. او در معرفی آثار یالوم به مخاطب فارسی‌زبان نقش مهمی داشته و ترجمه‌هایش معمولاً به روانی و قابل‌فهم بودن شناخته می‌شوند. چیزی که ترجمه‌های سپیده حبیب را برای من جذاب می‌کند، این است که مفاهیم سنگین روان‌شناسی و فلسفه را طوری منتقل می‌کند که متن برای خواننده‌ی غیرمتخصص هم قابل دنبال کردن باشد؛ شاید به همین دلیل است که وقتی اسم او را روی کتابی از یالوم می‌بینم، معمولاً با خیال راحت‌تری سراغش می‌روم.
از کجا شروع کنم
- ۱.اگر بخواهی آثار یالوم را با ترجمه‌ی سپیده حبیب شروع کنی، من «وقتی نیچه گریست» را پیشنهاد می‌کنم؛ چون هم داستانی و روان‌تر است و هم خیلی خوب نشان می‌دهد یالوم چطور روان‌شناسی، فلسفه و داستان را با هم ترکیب می‌کند. ترجمه‌ی حبیب از این کتاب نخستین‌بار در سال ۱۳۸۵ منتشر شد.
- ۲.بعد از آن درمان شوپنهاور و اگر خواستی جدی‌تر وارد دنیای فکری یالوم شوی، روان‌درمانی اگزیستانسیال ؛ این آخری کتابی نظری‌تر و سنگین‌تر است.
به درد چه کسی می‌خورد
ترجمه‌های سپیده حبیب به درد کسی می‌خوره که به روان‌شناسی، فلسفه و خودشناسی علاقه داره و دوست داره درباره‌ی چیزهایی مثل عشق، تنهایی، مرگ، انتخاب و معنای زندگی عمیق‌تر فکر کنه؛ مخصوصاً اگر از کتاب‌هایی که روان‌شناسی رو با داستان و فلسفه ترکیب می‌کنن لذت می‌بره.
نوشته‌یمهدا