این کتاب دربارهی پذیرفتن و روبهرو شدن با کارها و موقعیتهای ناخوشایند زندگی، بهجای فرار از آنهاست.
بهنظرم قورباغهات را ببوس از آن کتابهای روانشناسی زرد است که مدام به ما تأکید میکند شجاع باشیم، با ترسهایمان روبهرو شویم و بهجای فرار کردن، قورباغه هایمان را ببوسیم. کتاب تقریباً همین یک حرف را در شکلها و مثالهای مختلف تکرار میکند و به نظرم در نهایت چیز تازهای برای گفتن ندارد. چیزی که بیشتر از همه برایم آزاردهنده بود این است که نویسنده رنج، ترس، درد و چالشهای آدمها را یکسان میبیند و برای همه یک نسخه میپیچد. انگار کافی است کمی شجاعتر باشیم تا از پس همهچیز بربیاییم. در حالی که بهنظر من، همیشه مسئله فقط شجاعت نیست و شرایط و تجربه ی هر آدمی میتواند کاملاً متفاوت باشد.
به درد چه کسی میخورد
پیشنهادم نخواندنش است.
نوشتهیرویا