ابریشمک دارد صفحه را ورق میزند…
اینجا تازهترین برگکهاست: جملههایی که کتابخوانهای ابریشمک هنگامِ خواندن برداشتهاند و بعد از داوری منتشر شدهاند. روی نامِ هر کتاب برو تا همهی جملهها، نظرها و امتیازهای همان کتاب را ببینی.
«: تو سردت هست،مریض هستی و احمق هم هستی. ثابت خواهم کرد در چند کلمه:سردت هست برای اینکه تنهایی.هیچ ضربه و حرکتی نمیتواند اتشی را که در توست شعله ور کند .مریض هستی برای اینکه بهترین و عالی ترین و شیرین ترین احساساتی که به افراد انسان داده اند از تو مضایقه شده. احمق هستی برای اینکه نمی خواهی سعی کنی آن احساسات را در قلبت به وجود بیاوری ، حتی یک قدم بر نمی داری تا با آن که در انتظار توست رو به رو شوی.»
«این موهبت ها کدامند؟ ذهنت ، جسمت و روحت .»
««مگذار که عشق، به عادت دوست داشتن تبدیل شود! ... عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست، پیوسته نو کردن خواستنی است که خود پیوسته خواهان نو شدن است و دیگرگون شدن! تازگی، ذات عشق است و طراوت، بافت عشق!»»
«همیشه به یاد داشته باش که تمرکز ریشه کنترل بر ذهن است.»
«محدودیت های زندگی شما، صرفا ساخته ی ذهن خودتان هستند .»
«در زندگی هیچ اشتباهی وجود ندارد. در زندگی تنها درس هایی وجود دارند که باید از آنها بیاموزیم. چیزی به عنوان یک خاطره منفی و بد وجود ندارد آنها تنها فرصت هایی برای رشد، یادگیری و پیش رفتن در مسیر تسلط به نفس هستند، ما از کشمکش ها نیرو میگیریم حتی درد هم میتواند آموزگار خارق العاده ای باشد.»
«چیزی به عنوان واقعیت عینی با دنیای واقعی وجود ندارد. هیچ چیز مطلقی وجود ندارد. چهره بزرگترین دشمنت ممکن است چهره بهترین دوستت باشد.»
«نگرانی و اضطراب باعث تخلیه شدن قدرت ذهن تان می شود و دیر یا زود آسیب بزرگی به روح تان وارد میکند .»
«برای اینکه باقی بمانند باید مسلک و مکتبی برای خود بتراشند. فکری یا مسلکی عرضه میکنند که خودشان هم اعتقادی به آن ندارند و جز زیان حاصلی ندارد.»
«تنها زمانی بصیرت روشنی خواهید داشت که بتوانید به قلب تان نگاه کنید. کسی که به بیرون بنگرد در رویا به سر می برد ، کسی که به درون بنگرد بیدار است .»
«داری چکار میکنی؟ فنجان پر شده هرچقدر هم تلاش کنی بیشتر از این ظرفیت پر شدن ندارد، بنظرم تو هم مانند این فنجان ظرفیتت پر از افکار و عقاید خودت است. پس چگونه می توان افکار و ایده های بیشتری به تو داد؟ باید فنجانت را خالی کنی، درسته ؟»
«اگر راست است که هر کسی یک ستاره روی آسمان دارد ، ستاره من باید، دور، تاریک و بیمعنی باشد شاید من اصلا ستاره نداشتهام !.»
«وقتی شاگرد آماده باشد، استاد هم خود را نشان می دهد.»
«اگر نتوانی به خودت توجه کنی و نتوانی از خودت مراقبت کنی، چگونی میتوانی به دیگران برسی و به انها توجه کنی؟ وقتی احساس خوبی ندارید،چگونه میتوانی خوب عمل کنید؟ اگر خودم را دوست نداشته باشم، نمیتوانم تورا دوست داشته باشم.»
«چیزی که وحشتناک بود، حس میکردم که نه زندهٔ زنده هستم و نه مردهٔ مرده ، فقط یک مردهٔ متحرک بودم که نه رابطه با دنیای زندهها داشتم و نه از فراموشی و آسایش مرگ استفاده میکردم.»
«ولی هیچوقت نه مسجد و نه صدای اذان و نه وضو و اخ و تف انداختن و دولا و راست شدن در مقابل یک قادر متعال و صاحب اختیار مطلق که باید به زبان عربی با او اختلاط کرد در من تاثیری نداشته است.»
«همانطور که مولانا گفته است روزی خواهد آمد که تمام کسانی که از عشق فرار میکردند و حتی گفتن کلمات رمانتیک را گناه می دانسته اند عشق را پیدا میکنند»
«عشق اساسی ترین چیز در زندگی است ، عشق پایه و اساس است»
«هر قدر هم دیگران خلاف این را بگویند،عشق،فقط یک حس قشنگ نیست که امروز باشد و فردا نباشد.»
«پشت دیوار های چیز هایی هست که نمی دانیم.چیزهایی که از آن بی خبریم.»
«اگر چه شمعی و از سوختن نپرهیزی نبینمات که غریبانه اشک میریزی هنوز غصه خود را به خنده پنهان کن! بخند! گرچه تو با خنده هم غمانگیزی»
«ده سرباز کوچک رفتند شام بخورند؛ یکی خود را خفه کرد و سپس نه سرباز بودند. نه سرباز کوچک خیلی دیر بیدار شدند؛ یکی بیشازحد خوابید و سپس هشت سرباز بودند. هشت سرباز کوچک به دِوُن سفر کردند؛ یکی از آنها گفت که همینجا میماند، سپس هفت سرباز بودند. هفت سرباز کوچک هیزمها را خرد کردند؛ یکی از آنها خودش را تکهتکه کرد، سپس شش سرباز بودند. شش سرباز کوچک با کندو بازی کردند؛ زنبورعسل یکی از آنها را نیش زد، سپس پنج سرباز بودند.»
«منم با این قسمت دنیا بیگانهام.»
«او در جزیره تنها بود... تنها، همراه ۹ جنازه... اما آن چه اهمیتی داشت؟ او زنده بود... آنجا نشست ـ بهشدت خوشحال بود ـ بهشدت آرام بود... دیگر نمیترسید...»
«حتماً در کودکی سرکوب شده... این توضیح خیلی چیزهاست...»
«وقتی ببینی دیگه لازم نیست بار مسئولیتت رو به دوش بکشی، به آرامش میرسی.»
«او رفت و خودش را حلقه آویز کرد، و سپس هیچکس نبود.»
«در شغلش تبحر داشت ـ اما این برای موفقیت کافی نبود. برای موفقیت باید شانس هم داشته باشید؛ و او این را داشت!»
«مرگ من نباید یک فرآیند آهسته و طولانی و روال طبیعی، داشته باشد. نه، مرگ من باید با هیجان اتفاق بیفتد. من قبل از مرگ زندگی خواهم کرد.»
«تو مرا جان و جهانی ، چه کنم جان و جهان را؟ تو مرا گنج روانی ، چه کنم سود و زیان را؟ ز وصال تو خمارم ، سر مخلوق ندارم چو تو را صید و شکارم چه کنم تیر و کمان را؟»
«دنیای بدون مشکل رو آرزو نکن، چنین چیزی وجود نداره، عوضش یه دنیایی آرزو کن که پر از مشکلات خوب باشه.»
«تنها راه غلبه بر درد این است که اول یاد بگیرید چگونه آن را تحمل کنید»
«یافتن چیزی مهم و معنا دار در زندگی، شاید بهترین روش برای استفاده از زمان و انرژی باشد.»
«برای تغییر زندگیات، بهجای تلاش برای تغییر بیرون، ابتدا درون خودت را از خاطرات و باورهای محدودکننده پاک کن.»
«در صفر هیچ چیزی وجود ندارد . هیچ مشکلی از جمله نیاز به قصد هم وجود ندارد.»
«وقتی چیزی را از رایانه پاک میکنید به کجا میرود؟ یک نفر فریاد زد به سطل آشغال دقیقا، هر چند که هنوز هم در رایانه است ولی از جلوی چشم دور شده است، خاطرات شما نیز همین گونه اند، هنوز در وجودتان هستند و فقط به چشم نمی آیند. آنچه که میخواهید این است که آنها را کاملا و به طور دائمی پاک نمایید.»
«هضم این واقعا سخت است، اینکه من مسئول رفتار یا گفتار خودم باشم یک چیز است و اینکه مسئول رفتار و گفتار هر کسی که در زندگی ام حضور می یابد باشم چیز دیگری است.»
«پذیرش مسئولیت کامل در زندگی بدین معنی است که مسئولیت هر چیزی که در زندگی شما است، صرفا به دلیل اینکه در زندگی شما است_با شما است . دنیا به معنای واقعی کلمه، مخلوق شما است.»
«هر کسی محدودیت های دیدگاه خودش را محدودیت های دنیا می پندارد _ آرتور شوپنهاور»
«✔️آزادی، مهم ترین و با ارزش ترین عاملِ زندگیِ انسان است. ص ۳۳۲»
«✔️هر چند که قانون بگوید یک برده را مانند هر کالای دیگری میتوان مورد معامله قرار داد. هیچکس نمی تواند روحِ یک برده را از او جدا سازد و خاطرات و رویاهای او را از او بگیرد و مالکِ افکار و عقایدِ او شود. ص ۲۹۲»
«✔️به نظرِ من، از انجامِ کارهای خوب امتناع کردن، خود بزرگترین گناه است. ص ۲۷۶»
«✔️برای من، ارزشِ یک خانه ی بسیار محقر و یک زندگیِ ساده و معمولی با غذای ساده که از آنِ خودم باشد به مراتب از یک زندگی مجلل و اشرافی که از آنِ دیگری ست و من در آن سهمی ندارم، بیشتر است. ص ۲۷۱»
«✔️گردشِ افلاک، بخاطرِ مرگِ یک نفر، هر قدر هم که عزیز باشد از حرکت باز نخواهد ایستاد. ص ۲۷۰»
«✔️نه ، نباید گریست برای آنان که در بامدادِ زندگی ، نقابِ خاک ، آنها را از چشمانِ ما پنهان می کند. ص ۲۵۳»
«✔️ما اکیدا جلوی هر نوع آمیزش و ارتقای افکار را در میانِ این طبقه گرفته ایم، و همواره سعی خواهیم کرد که جلوی تحصیل و روشنفکر شدنِ این طبقه را بگیریم. ص ۲۳۸»
«✔️اساسِ گردشِ روزگار بر این منوال است که هیچگاه غم و اندوه از حدِ طاقتِ انسان بیشتر نخواهد شد ، به طوری که در اکثرِ موارد اگر شخص دچار ناراحتی و دردسر و دشواری بشود مسلما چیزهایی هم برایش پیش خواهد آمد که لااقل مرهم کوچکی برای زخمهایش باشد. ص ۲۲۸»
«✔️برای یک انسانِ واقعی و حساس ، هیچ چیز دردناکتر از این نیست که در میان عده ای بیرحم و ظالم قرار گرفته، و در حالی که شاهدِ ظلم و ستم آنهاست هیچ کاری از دستش برنیاید و مجبور باشد بسازد و بسوزد. ص ۲۰۵»
«✔️در شجاعت ، نیرویی است که حتی سخت ترین و خشن ترین خصلتها را، مبهوت می سازد. ص ۱۷۹»
«✔️در شرایطِ فعلی، حرفِ تو با عقایدِ مردمِ این دنیا جور در نمی آید ، در نتیجه از نظرِ آنها، حرفِ بدی است. ص ۱۶۸»
«✔️مذهب؟! از کدام مذهب صحبت می کنید، همان چیزی که در کلیسا به شما تعلیم داده و سپس بطور مختلف آن را تغییر می دهند و به نفع طبقات مقتدر اجتماع کج و راست و بالا و پایین می کنند تا بتوانند بر هوی و هوس آنها صحه گذارده، دستشان را در انجام آنچه آرزو می کنند باز بگذارند. اگر مذهب شما این است باید بگویم که به مراتب از فکر شیطانی من نادرست تر است. ص ۱۶۷»
«✔️طبعِ انسان، از اسارت بیزار است. ص ۱۰۴»
«✔️ولی گاهی خدا اجازه می دهد که کارهای بدی صورت گیرد. ص ۹۴»
«خانوادههای خوشبخت همه به مثل هماند اما خانوادههای شوربخت هرکدام بدبختی خاص خود را دارند.»
«فردی که مرتب از خود میپرسد چه کند که دیگران او را دوست داشته باشند هرگز نمیتواند خودِ واقعیاش باشد چراکه همواره باید خود را با ترجیح اطرافیانش تطبیق دهد، حتی اگر از این موضوع آگاه نباشد»
«بخشی از بیحدومرزبودن این است که یاد بگیریم ترسی از انتقاد دیگران نداشته باشیم.»
«من در طول سالها کارکردن با مردم آموختم که تقریباً همهٔ افراد رؤیاهای خود را کوچک و محدود میکنند تا با واقعیت زندگی فعلیشان تناسب داشته باشد»
«نقلقولی کنار تصویر اینشتین بود: «هیچ مشکلی را نمیتوان با همان سطحِ آگاهی که ایجادش کرده است، حل کرد.»»
«بهسرعت متوجه شدم داشتنِ دانش مرا از آدمهای اطرافم متمایز نخواهد کرد؛ آنچه موجب تفاوتم میشود، نحوهٔ استفاده از آن دانش است. واقعیت این است: دانش، قدرت نیست. دانش فقط پتانسیلِ این را دارد که قدرت باشد.»
ساختهشده برای کتابخوانهای فارسیزبان
© ۱۴۰۵، تمامی حقوق برای ابریشمک محفوظ است.