کتاب می‌پرسد چرا این‌قدر می‌ترسیم که در چشم دیگران «کسی نباشیم»، و چطور می‌توانیم ارزش خودمان را کمتر به قضاوت و رتبه‌بندی جامعه گره بزنیم.
تأملی، روان‌شناختی و کمی تلخ؛ ولی برخلاف یک کتاب صرفاً انگیزشی، نمی‌گوید «به حرف مردم اهمیت نده» و تمام—می‌رود سراغ ریشه‌ی این نیاز به تأیید.
به درد چه کسی می‌خورد
کسی که زیاد خودش را با دیگران مقایسه می‌کند، نگران موفقیت و آینده‌اش است، از اینکه دیگران درباره‌اش چه فکری می‌کنند تأثیر می‌گیرد، یا گاهی احساس می‌کند «از بقیه عقب مانده». و به‌نظرم یکی از جذاب‌ترین چیزهایی که از کتاب می‌ماند این است: خیلی از چیزهایی که فکر می‌کنیم «جاه‌طلبی شخصی» هستند، ممکن است د
نوشته‌ینسترن
